Kitabımızın adı Yaşamak fakat her sayfa çevirişimizde bir karakterimizle vedalaşiyoruz.İlginç olan şudur ki ölüme asırlardır katman katman mana ekleyen biz insanoğlu eserdeki ölümlerin üzerinde duramiyoruz ,yazar inanılmaz bir sadelikle bizim için trajedi olan ölümü öyle normallestirmişki durup bunun üzerine düşmüyoruz aksine bütün odak noktası ana karakterimiz Fugui ve onun kayıpları aynı zamanda affiniza sığınarak söylemeliyim ki aşağılık bir o kadar da aciz karakteri ve asıl kitabin bam teli olan-zannimca- Fugui nin kayıplarına, dönemin zorluklarına, açlığa savaşa ve daha nice zorluklara göğüs gerip hayatını sürdürme çabası.O bile bu kadar uzun yaşayacağina ihtimal vermiyorken tüm ailesini kendi elleriyle toprağa gömmesi herkesden uzun yaşaması bizim için etkili bir mizah.Belki de hayatın ironisini analtmaya çalışmışdir yazar.Ha şunu da belirteyim kitap Fugui 'den ibaret değil empati kurarken eşit davranamayacaginiz farkli hayatlar sizi bekliyor olacak ve bu hayatlarin toz pembe hayatlar olmadığına sizi temin ederim.Hayat işte, hangimize toz pembe ve adilki.Okurken sizde buna şahit olacaksınız ama yaşamakdan sizi soğutur mu okuyacaklariniz ya da çok daha fazla mi bağlar hayata orası sizin bileceğiniz iş azizim.
Ee ne demişler:"Yaşamak bir umuttur."
··
28 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.