Ölümü ilmek ilmek ömrüne dokuyan zamanda bir varmış bir yokmuş diye başlayan her masaldan çürük elmalar topladım.
Öznesi yitik cümleler saklanmış çocukluğumda…
Varlığımı yoklayan tesadüfler düşüyor ruhuma...
Seni sevmiyorum diyen papatyalara sorar olduk aşkın halini...
Kendime uğradığımda ruhum yıkık bir semtin alfabesini ezberlemişti çoktan…
Mutlu sonla biten masalları ne zaman kaybettik?
Masallar uykusuz kaldığından beri kayıp bir çocuk arıyorum…
Titreyen bir kalbin içine saklanan... “
Akıcı sade bir dil ile yazılmış kısa bir kitap. Hemen okuyup bitirebileceğiniz sohbet havasında diyebilirim . Yazarın günlüğü gibi de diyebilirim .
Yazar kendisi ile , çocukluğu ile yüzleşiyor . Kimi zaman kendinden özür diliyor , kimi zaman sitem ediyor , kimi zaman kendi ile barışıp kabul ediyor . Ailesinden kendi hayatında yer eden insanlardan söz ediyor kimi zaman .
Bazı satırlarda kendinizi bulabilirsiniz sizlerde kendinizle yüzleşebilirsiniz bu kitabı okurken.
Kitap okuma hızınız düştü ise bu kitap ile tekrar okumaya başlayabilirsiniz . Kısa , etkili , akıcı e daha ne olsun