Aidiyetsizliğin Röntgeni ve Bireyin Sessiz OtopsisiEdebiyat
Cemal Süreya'nın Sevda Sözleri, bir solukta okunup rafa kaldırılacak bir roman yahut baştan sona tek dikişte içilecek bir kurgu metni değil. Şairin tüm şiirlerini tek bir devasa ciltte topladığı bu eseri peş peşe, aralıksız okumaya çalışmak okuru ister istemez yoruyor ve o eşsiz dizelerin vuruculuğunu bir miktar gölgeleyebiliyor. Bu kitap daha ziyade; canınız şiir çektiğinde, hayatın yorgunluğundan kaçıp zihninizi dinlendirmek istediğinizde veya ruhunuzda ince bir sızı hissettiğinizde raftan çekip birkaç sayfasında soluklanacağınız bir liman niteliğinde.
Süreya'nın kalemi, salt ağdalı ve uçarı bir romantizmden ziyade, modern insanın o iflah olmaz yalnızlığının ve köksüzlüğünün anatomisini çıkarıyor. "Biliyorsun ben hangi şehirdeysem / Yalnızlığın başkenti orası" derken, aidiyetsizliği fiziksel bir haritadan silip insanın içindeki o devasa boşluğa, psikolojik bir coğrafyaya taşıyor. Ayrılığı ve travmayı anlatırken de bir cerrah titizliğiyle yaklaşıyor meseleye. "Şimdi sen kalkıp gidiyorsun. Git. / Gözlerin durur mu onlar da gidiyorlar" dizelerindeki o kabulleniş görünümlü sessiz yıkım ile, bir çocuğun dünyasındaki en mutlak sarsıntıyı "Sizin hiç babanız öldü mü? / ... / Babamdan ummazdım bunu kör oldum" isyanıyla suratımıza çarpması, şairin insan psikolojisine nasıl isabetli bir neşter vurduğunun en net kanıtı. İletişim çağında boğulan ama bir türlü konuşamayan nevrotik insanın dilsizliğini ise "Sesinde ne var bilmiyor musun / Söyleyemediğin sözcükler var" tespitiyle çok net bir klinik teşhise dönüştürüyor.
Eser sadece bireyin değil, toplumun genetiğinin de MR'ını çekiyor. "Celaliyim / Celalisin / Celali" diyerek bu toprakların isyan ruhuna ve tarihsel kodlarına ince bir çizik atarken; "Yıkıcı bir aşk bu, / Yıkıyor milletin ortasına / Tutku yükünü" dizeleriyle, tutkunun ve duyguların o soğuk sosyolojik kalıpları nasıl paramparça ettiğini gösteriyor. Bazen "Kadın gözlerini koydu ortaya / Bir mavi bir gökyüzü aldı çevrelerini" diyerek sevgiyi sonsuzlaştırıyor, bazen de "Hayat kısa / Kuşlar uçuyor" dizesiyle varoluşun o müdahale edilemez, akıp giden acımasız hızını tek bir karede dondurup okurun kucağına bırakıveriyor.
·
53 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.