Guiguzi’yi elime aldığımda açıkçası klasik bir “strateji kitabı” okuyacağımı düşünüyordum. Ama birkaç sayfa ilerledikten sonra fark ettim ki bu kitap sadece strateji değil, insanın zihnini ve karşısındakini anlama sanatı üzerine yazılmış çok katmanlı bir eser.
Kitabın en çarpıcı yanı, doğrudan “şunu yap, bunu yap” demek yerine insan davranışlarını çözümlemeye odaklanması. Guiguzi, karşındaki kişiyi ikna etmenin yolunun önce onu gerçekten anlamaktan geçtiğini anlatıyor. Bu, günümüzde sıkça duyduğumuz bir şey gibi gelebilir ama kitap bunu çok daha derin, neredeyse sezgisel bir düzeye taşıyor.
Okurken en çok dikkatimi çeken şeylerden biri “zamanlama” meselesiydi. Guiguzi’ye göre doğru söz, yanlış zamanda söylendiğinde değersizdir. Bu bakış açısı beni gerçekten düşündürdü çünkü çoğu zaman ne söylediğimize odaklanırken ne zaman söylediğimizi göz ardı ediyoruz.
Bir diğer güçlü yönü ise sessizliğin gücüne yaptığı vurgu. Günümüzde sürekli konuşmanın, kendini ifade etmenin önemli olduğu söylenir ama Guiguzi tam tersini savunur gibi: Bazen susmak, gözlemlemek ve karşı tarafın kendini açmasını beklemek en etkili ikna yöntemidir.
Kitap kolay okunur bir metin değil. Yer yer soyut, yer yer kapalı ifadeler içeriyor. Ama bu da aslında kitabın doğasına uygun; çünkü Guiguzi hazır cevaplar vermek yerine okuyucunun düşünmesini istiyor. Her bölümde durup “Ben olsam ne yapardım?” diye sorguladım.
Genel olarak bu kitabı okuduktan sonra şunu fark ettim: İkna etmek, karşı tarafı yenmek değil; onun düşünce dünyasına girip, oradan bir köprü kurmak. Ve bu köprü zorla değil, anlayışla kuruluyor.
Eğer insan psikolojisine, stratejiye ve özellikle iletişimde derinleşmeye ilgin varsa, Guiguzi kesinlikle okunması gereken bir kitap. Ama hızlı tüketilecek bir eser değil; sindire sindire okunmalı. Keyifli okumalar :))
·
22 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.