Sınırların olmadığı bir çocukluk, bir çocuğun omuzlarına binebilecek en ağır yüktür.
Annesi ile gereğinden fazla şey paylaşan, bir hayatı ortak yaşayan her genç kızın hikayesidir bu kitap. Domenica'nın hikayesi ilham verici ve kadınlar cephesinde birleştirici geliyor bana. Eminim anneyle büyüyen bütün kadınlar anlattıklarından en azından birkaçını deneyimleyerek büyümüştür. Nikki'nin madde bağımlısı annesi bizim kültürümüzde şekil değiştirip farklı bağımlılıklara sahip olarak çıkıyor karşımıza. Arkadaş çevresindeki sapık yaşlı amcalar akraba sıfatıyla boy gösteriyor ailelerde. Sınıf farkından yediği ilk arkadaş darbesi bazen 'ev' iken bazen sahip olunamayan objelerden vuruyor çocukları. Statün ne olursa olsun evinde beslediğin asalak adam aynı yetersizlikle sınıyor seni. Bu kitap gündelik acıların dile gelişi adeta. Annesi Domenica'nın hayatındaki en zor sınav ve çocukluğundan bu yana en büyük hayranlığı da aynı zamanda. Hem onun o olmasını sağlayan şeyken aynı zamanda en büyük engel de yolundaki. Yine de o kadar kızamadım annesine, okurken onu da anlamaktan kendimi alıkoyamadım. Ben bu kadar düşündüysem kendi kızı asla bırakıp kendi yoluna gidemezdi bunu da çok iyi anlıyorum. İşte sevgili yazarımızın kendi hikayesini objektif bir şekilde anlattığı için annesine olan sevgisini paylaşmamızın sonucu bu da bence. Büyük saygı duydum asla pes etmemesine ve bence olması gereken de elbette buydu.
·
22 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.