Ev Sahibesi, insanın iç dünyasındaki karanlık ile dış dünyanın sıradanlığı arasındaki ince ve rahatsız edici çizgide dolaşan kısa ama yoğun bir anlatıdır, Fyodor Dostoyevski bu hikâyede büyük olaylar kurmaz, insan ruhunun derinliklerinde büyüyen takıntıyı korkuyu ve saplantıyı anlatır, anlatının merkezindeki karakter yalnızca bir ev kiralamaz aynı zamanda kendisini anlamlandıramadığı bir ruh hâlinin içine sürükler. Ev sahibesi ve çevresindeki atmosfer giderek tekinsiz bir hâl alır, Dostoyevski dış dünyayı değil insanın zihninde kurduğu karanlık labirenti anlatır, hikâyenin en çarpıcı tarafı korkunun açıkça değil yavaş yavaş hissedilmesidir, olaylar netleşmez karakterlerin niyetleri tam olarak açıklanmaz fakat bu belirsizlik anlatının ağırlığını artırır, okur kendisini bir hikâyenin içinde değil bir zihnin içinde dolaşıyor gibi hisseder. Ev Sahibesi insanın kendi korkularını ve arzularını nasıl büyüttüğünü gösteren bir metindir, gerçek ile hayal arasındaki sınır silikleşir ve insan kendi içindeki karanlıkla baş başa kalır, hikâye bittiğinde geriye büyük bir olaydan çok huzursuz bir duygu kalır, insan bazen en çok kendi zihninin kurduğu şeylerden korkar.
·
17 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.