Ev Sahibesi

7,6/10  (87 Oy) · 
397 okunma  · 
82 beğeni  · 
2.089 gösterim
Ünlü eleştirmen V. Belinski bu eser üzerine Dostoyevski'den geleceğin büyük yazarı olarak söz etti. Yazar 1849'da I. Nikola'nın baskıcı rejimine muhalif Petraşevski grubunun üyesi olduğu gerekçesiyle tutuklandı. Kurşuna dizilmek üzereyken cezası sürgün ve zorunlu askerliğe çevrildi. Cezasını tamamlayıp Sibirya'dan döndükten sonra Petersburg'da Vremya dergisini çıkarmaya başladı, yazdığı romanlarla tekrar eski ününe kavuştu. 1847-1848 yılları arasında yayımlanan Ev Sahibesi, Bay Proharçin, Dokuz Mektupluk Roman ve Polzunkov en güzel öyküleri arasında yer aldı.
(Tanıtım Bülteninden)
  • Baskı Tarihi:
    Ocak 2011
  • Sayfa Sayısı:
    159
  • ISBN:
    9786053600749
  • Çeviri:
    Tansu Akgün
  • Yayınevi:
    İş Bankası Kültür Yayınları
  • Kitabın Türü:
esraaltunerrr 
 07 Şub 16:09 · Kitabı okudu · 1 günde · Beğendi · 9/10 puan

Dostoyevski "insandaki vicdan müsveddesinin" tutanağı, hislerin algoritması, sığ kalıpların külçe gibi ağırlığı...


Dostoyevski'nin bu eserinde 4 öykü bulunuyor. Kitaba ismini veren novellamız "Ev Sahibesi" mükemmel bir ironi ürünü.

Öykümüzün içeriğine değinecek olursak; kendine yeni bir oda kiralamak zorunda kalan soylu Ordinov kilisede gördüğü Katerina'nın peşinden adeta kedi yavrusu gibi sürüklenir. Ve onların mevkisindeki bir odayı kiralar ve olaylar silsilesi bu şekilde başlar. Peşinden sürüklendiği kadının evli olduğunu düşünüp sonrasında ev sahibinin kızı olduğunu düşünen Ordi, bir zaman sonra Katerina'nın deli olduğunu ortaya atan kocası ve arkadaşının düşüncelerinin arasında sıkışır. Tabi o zamana kadar Katerina'nın aşkına kendini teslim eden aşık ne derece bu duruma inanır, okuyarak kendimizi bir muammanın ortasında buluyoruz. Kehanetler, büyüler, gerçekdışı tasvirlemeler...

Dostoyevski bu eserinde bir kaç anlatımıyla adeta Shakespeare anlatımına bürünüyor. (-Kalbimi de al, aşkımla dalga geçecek olsan bile güzel kız.) romantik bir havaya bürünüp sonra kendi hümanizmasına dönerek (-Artık kimsem kalmadı, başıma buyruk yaşıyorum, kalbimi de bazı vefasızların yaptığı gibi satmadım, ama bedava vermeye hazırım.)diyerek aşkını diğer insanların vefasızlıklarına dem vurup fakat kendi vicdanının temiz olduğunu ortaya koyan gururlu Rus gencimiz (burda öyküdeki başkahramanımız Ordinov'dan bahsediyorum) gönlümüzü adeta bir duygu karmaşasının girdabına sokuyor.

Dostoyevski'nin üslubunda yer yer Shakespeare'leşen, içeriğinde ise ilahi ikonalarıyla yer yer Dante'leşen farklı bir Dostoyevski novellası.

"Ev Sahibi" beni etkilediğinden dolayı en baskın öyküsü olarak bu öyküsünü ele almak istedim. Diğer öyküleri de ellerinizden öper. Saygılar...

mustafa tamer akder 
06 Mar 2015 · Kitabı okudu · 8/10 puan

Dosto'nun bu kitabıyla tanışacaksanız sizi 4 tane ilginç hikaye bekliyor. Genel olarak insanların yüzeysel samimiyetleri yerden yere vurmuş , insanların dıştan masum görünmesini kanmamak gerektiği ince noktalardan göstermiş , attığın adımları ve yaptığın olayları dikkat etmezsen başına neler getirebileceği kara mizahla ışık tutuyor öykülerde. İlginç insanlarla tanışmak içinde eşsiz bir kitaptır kendileri. Vehasıl Dosto candır iyi bir yayın evinden basılan da büyük bir edebi lezzettir.

Sinem 
17 Eyl 2016 · Kitabı okudu · Beğendi · 7/10 puan

Kitapta ki dört hikayeyi de beğendim. Yazarın farklı bir dili ve farklı bir kurgu yapısı var. Kara Mizah denilebilecek bir şekilde yazıyor anlatmak istediklerini bize yazar. İnsanların iki yüzlülüklerini, kararsızlıklarını, iç dünyalarında ki çatışmalarını farklı bir bakış açısıyla ortaya koyuyor.

Kitap rusça aslından çevrildiği için sanırım çeviri de hatalar yok. Buna rağmen kitapta çoğu yerde boşluklar, anlamda ikililikler, yer yerde kopukluklar vardı. Ev Sahibesi romanında acaba bir detay mı kaçırıyorum diye aynı yeri 3 kere okudum ama yine de anlatımda boşluk olduğunu düşünüyorum. Bir kaç yerde daha aynı şey olunca acaba sorun bende mi yazarın nüktesini mi anlamıyorum acaba bilerek mi yoksa farkında olmadan mı açık bıraktı diye düşündüm durdum :)

Sizi de uzun zaman düşündürecek ve akıldan çıkmayacak bir kitap olacağına eminim. Zannımca bir kere daha okuyacağım. Sorunun cevabını bulursam incelememi güncellerim :)

KörKalem | Halil K. 
 10 Mar 10:26 · Kitabı okudu · Beğendi · 9/10 puan

Kitabımız klasik bir Dostoyevski kitabı. Daha gençliğinden belliymiş ne büyük bir yazar olacağı.
Kitabın içinde 4 küçük hikayecik bulunuyor. En sevdiğim ise Ev Sahibesi.
Neden bize bu kötülüğü yapıp o hikayeyi öyle yarıda kestin ki Sevgili Dostoyevski? Ev sahibesinden devam edilse idi harika bir şaheser daha ortaya çıkacağından emindim. Vel hasılı kelam bildiğiniz Dostoyevski. Okunulası...

Kendine oda kiralayan soylu biri ve odayı kiraladıktan sonra gelişen olaylar. Aslinda dört öykü halinde. Roman diyemeyiz. Anlatım ve kurgu o kadar güzel ki huzur duyarak okudum.

Jay 
25 May 2016 · Kitabı okudu · 4 günde · 9/10 puan

Ev Sahibesi... ne anlatsam, nereden başlasam bilemiyorum. Kitap ciddi mana da çok açık noktalar bırakmış öyle ki yazar bunu bilhassa yapmış da olabilir. Bende etki yaratan nokta, olayın örgüsünden daha ziyade karakterler ve onların ruh halleriydi. Ana karakter Ordinov, içine kapanık bilime değer veren ve her daim bilim ile uğraş içerisinde olan bir adam. Bunun yanında Ordinov başıboş plansız sokak arşınları ise gelecekteki efsane karakter Raskolnikov'un temelini atar nitelikteydi. Katerina, her insanın yaşamına mutlaka bir şekilde girmiş, ucundan kıyısından hayatlarımıza dokunmuş olan, ruh hali olabildiğine değişken insan profilinde bir bayan. Bir yandan sevgi dolu sözcükler ve gözyaşları diğer yandan umursamaz tavırlar. (Zihnimde, Katerina'nın bahsi geçtiği her kısım sürekli birilerini çağrıştırdı.) Genel anlamda kitap, gerçek ve hayal arası sürekli çelişkilere düşeceğiniz sahnelerin mevcut olduğu, yazının başında da söylediğim gibi açık noktalarını zaman zaman sizlerin tamamlaması gereken, şahane bir eser. Tabi ki öneririm.

Mutfaktaki sarı bez 
25 Ağu 13:56 · Kitabı okudu · Puan vermedi

YineDostoyevski,acısı,ızdırabı,hastalıgı,yabaniligi olan bır karakter Ordinov'la bize yine mutsuz bir sevda ve aşağılılık duygularıyla süslenmis bır kitap sunuyor.Kitap döneminde elestırmen belinski tarafından agır elestirilere ugramıstır
öyle ki kimi elestirmen ve yazara göre Dostoyevski'nın ilk kitabı insancıklar'dır.
ev sahibesi umutsuz,antipatik bir karakterin ''ben de varım'' dercesine insanların gözüne batma cabasını betimler. Ordinov karakterinın bası-bos,plansız sokak arşınları Raskolnikov u anımsatır. Yine görüyoruz ki Dostoyevski tüm karakterlerinde kendinden bir kaç para iz bizlere yansıtıyor.

pepûle 
14 Mar 00:07 · Kitabı okuyor · Puan vermedi

Dostoyevski'nin dünyaca ünlü romanlarında yaptığı ruh tahlillerinin ipuçları veriliyor bu kitapta.Toplum dışında kalmış bir aydının yaşadıklarını ve katlanmak zorunda kaldığı acıları ustalıklı tespitleriyle kaleme alıyor Dostoyevski...

Sık sık yapılan betimlemeler ve dolaylı anlatım okuyucuyu belirli süreden sonra sıkıyor. Fakat genel konu, olaylar ve baş kahramanın iç dünyasının anlatımı gerçekten çok iyi.

psenef 
 16 Eyl 18:21 · Kitabı okudu · Beğendi · 8/10 puan

İş Bankası Kültür Yayınları'dan çıkan bu kitapta 4 hikaye bulunuyor. İlk hikaye olan Ev Sahibesi yer yer mistik olaylara da yer vermesi bakımından benim için ilgi çekiciydi. Hikaye sanki hiç bitmemesi gereken bir yerde bitmiş izlenimi veriyor insana. Şahsen ben kitaptaki kadın karakterin hikayesini gerçekten öğrenmeyi çok isterdim. Ama bu yarım kalmışlık da okuyucu için farklı bir deneyim sağlıyor.

İkinci öykü ise Bay Proharçin. Bu hikaye benim kitapta en sevdiğim hikaye oldu. Çünkü Dostoyevski Bay Proharçin ve kaldığı dairedeki insanları oldukça yoğun bir şekilde betimlemiş. Dostoyevski söz konusu olduğunda bu yoğun betimlemeleri okumak ayrı bir zevk oluyor gerçekten. Ayrıca bu öyküde ben Gogol'ün etkisini hissettiğimi söylemeliyim. Zaten Dostoyevski Gogol'ün o dönem edebiyatı üzerinde oldukça etkili olduğunu da söyler.

Dokuz Mektupluk Roman isimli hikaye ise benim için oldukça farklı bir hikayeydi. Öykünün mektuplar şeklinde anlatılmış olması bence okuyucuya çok güzel bir deneyim sağlıyor.

En son hikaye olan Pulzunkov da yine oldukça güzel bir hikaye. Sonuçta ben Dostoyevski'in romanlarından yana olsam da bu öyküler de Dostoyevski'nin incelenmesi ve okunması gereken eserleri.

2 /

Kitaptan 71 Alıntı

Sadettin TANIK 
15 Mar 2016 · Kitabı okudu · Beğendi · 8/10 puan

Evet yaşamak, sevmek... Hele insanları sevmek çok güzel bir duygu...

Ev Sahibesi, DostoyevskiEv Sahibesi, Dostoyevski
Sinan Yalnız 
 09 Ağu 23:54 · Kitabı okudu · Beğendi · 9/10 puan

İçimi acıtan ve kalbimi yaralayan, onun onursuz bir kölesi haline gelmiş olmam, onu hâlâ utanmadan sevmem ve açgözlü kalbimin bu sevgiden zevk alması, mutlu olması – onun bu yaptıklarına karşı koymamam ve ona karşı bir kin duymamamdır!

Ev Sahibesi, Dostoyevski (Sayfa 126 - İş Bankası Kültür Yayınları)Ev Sahibesi, Dostoyevski (Sayfa 126 - İş Bankası Kültür Yayınları)

insanlardan uzak, garip karakteri yüzünden arkadaşları ona sert, kaba davranmışlardı ve böylece giderek yabanıl, kasvetli bir insan haline gelmişti.

Ev Sahibesi, Dostoyevski (Sayfa 5 - iş bankası)Ev Sahibesi, Dostoyevski (Sayfa 5 - iş bankası)
Oksijen 
11 Nis 17:18 · Kitabı okudu · Puan vermedi

Yaşamak güzel bir şey yaşamayı seviyor musun?
Evet seviyorum çok uzun bir yaşam sürmek isterdim
Bilmiyorum, ben ölmek isterdim. Yaşamı sevmek, insanları sevmek güzel, evet, ama.....

Ev Sahibesi, Dostoyevski (Sayfa 21)Ev Sahibesi, Dostoyevski (Sayfa 21)
Leva 
13 Eyl 2016 · Beğendi · 8/10 puan

Özgürlük, akılsız yüreğe göre değildir!

Ev Sahibesi, Dostoyevski (Sayfa 80 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları)Ev Sahibesi, Dostoyevski (Sayfa 80 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları)
Selman Ç. 
30 Ara 2016 · Kitabı okudu · Puan vermedi

İç sıkıntısı insana zamanı uzun gösteriyor.

Ev Sahibesi, Dostoyevski (Sayfa 45 - Varlık Yayınları)Ev Sahibesi, Dostoyevski (Sayfa 45 - Varlık Yayınları)
Lady Misophonia 
22 Ağu 19:03 · Kitabı okudu · Puan vermedi

...Düşünce insanın kalbini sızlatır. Düşünce, acıdan, üzüntüden gelir, üzüntü doğurur. Mutluluk istersen, düşüncesiz yaşayacaksın...

Ev Sahibesi, DostoyevskiEv Sahibesi, Dostoyevski