Fosforlu Cevriye, toplumun “öteki” ilan ettiği bir kadının aslında ne kadar derin, ne kadar insani bir kalbe sahip olabileceğini anlatan çarpıcı bir roman.
Cevriye, dışarıdan bakıldığında asi, sert ve kuralsız bir karakter gibi görünse de aslında en temel ihtiyacı sevilmek olan bir kadın. Onu farklı kılan şey, hayatın ona biçtiği role rağmen içindeki o saf duyguyu kaybetmemesi. Belki de bu yüzden Cevriye’yi okurken ona acımaktan çok, onu anlamaya başlıyoruz.
Kitap boyunca en çok hissedilen şey, toplumun insanları ne kadar hızlı yargıladığı ve bir kere etiketlenen birinin kendini ne kadar zor anlatabildiği. Cevriye’nin hikâyesi, sadece bireysel bir dram değil; aynı zamanda dışlanan, yanlış anlaşılan herkesin hikâyesi.
Bu roman bana şunu düşündürdü: İnsanlar göründüklerinden ibaret değil. Ve bazen en “sert” görünenlerin içinde en çok sevgiye ihtiyaç duyan bir kalp saklı.
Cevriye’yi okurken insan, yargılamadan önce anlamanın ne kadar önemli olduğunu fark ediyor.
·
90 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.