Ferrante’ye Buradan Başlanmaz!
Ferrante’nin denemeleri dışındaki tüm kurgularını bu kitapla okumuş oldum. Künyesine göre bu kitap bir ilk kitap ki zaten dilinden ve anlatının karmaşıklığından da bu oldukça belli oluyor. Kurgu alıştığımız Ferrante dilinden biraz daha kaba ve ham, betimlemeler oldukça detaylı ve fazla, duyguların iç dünyasına derinlemesine giriyor ve didik didik ediyor. Fakat yine de onun o özü yakalayan üslubu var. Katmanların içine gizlenmiş cevherini sezmemek mümkün değil ki Ferrante zamanla bu tortuyu yontup temizleyerek o özden kendine hayran bırakan ve herkesin sevdiği Napoli Romanlarını yaratmış.
Diğer kitaplarda olduğu gibi temelde kadın olarak var oluşunu sorguluyor yine bu kitapta da. Bunu da bir anne kız ilişkisi üzerinden geçmişin travmalarını deşeleyerek yapıyor. Her romanının konusu farklı ama aynı. Başrolde hep bir kadın, Napoli ve lehçe yani dil var. Peki Ferrante’nin kadınlıkla derdi ne? Kişisel okuyucu yorumum yaralarını sağaltmak için yazdığı yönünde. Biraz otobiyografik olduğunu sezinliyorum yazdıklarının. Yazmazsa yaşayamacak o insanlardan bence yazar. Dolayısıyla aynı yaralar üzerine dönüp duruyor. Farklı şekillerde ama aynı titizlikle.
Ferrante bir mahlas ve belki de yazar bir erkek bilemiyorum, ama onu yaralarını sağaltmak için yazan bir kadın olarak hayal etmek bana da güç veriyor.
Özetle biraz ham, kadınlık meselesine anne-kız yakınlığı üzerinden yaklaşan, şiddetin varlığını sizin minik kalbinizi düşünmeden hissettiren bir ilk roman bu kitap. Neticede yine boğup boğup duvara atan üslubundan ödün vermeden bir çırpıda okuttu kendini.
Bir ilk roman olması sebebiyle de bence yazarla tanışma kitabı değil, Napoli Romanlarından başlayın derim mutlaka okumaya.Okuyacaklara tavsiye eder ve keyifli okumalar dilerim.
·
13 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.