Yolculuk şöyle başlar, Francesco Petrarca kardeşi ile dağ yolculuğuna çıkar yolculukta kestirme yolları ararken kaybolur, kardeşinin ise yolu hiç sapmadan zirveye doğru yürüdüğünü görür. Mola veririrler ve kendi hayatını düşünmeye başlar. Son on yıldır hayatının ne kadar anlamsız olduğunu ve dinginlik bulamadığı için acı çektiğini fark eder. Sonra arkadaşının ona verdiği ve asla yanından ayırmadığı Aziz Augustinus'un İtiraflar kitabının bir sayfasını açar ve okuduğu cümle onu çok etkiler:
"Et erunt homines admirari alta montium et ingentes fluctus maris et latissimos lapsus fluminum et oceani ambitum et gyros siderum et relinquunt se ipsos"
(...ve insanlar dağların yüksekliğini, denizlerin dev dalgalarını, nehirlerin geniş yataklarını, okyanusların enginliğini, hatta yıldızların yörüngelerini hayranlıkla izlerler, lâkin kendilerini ihmal ederler...)
Bu cümleden sonra başlayan kendi doğasının maddi ve manevi karşıtlığının bilincine derinden ve hüzünlü bir şekilde varır. İçindeki huzursuzluğu dindirmek için seyehatlere çıkmaya başlar ama yıllar süren yolculuklar sonrasında Kendi kusurları ve günahları üzerinde düşünerek, zorlu bir vicdan hesaplaşması sonucu,dünya nimetlerinin anlamsızlığı kabul etmesi ve hayatını değiştirmeye karar verir ve Francesco Petrarca Aziz Augustinus ile içsel bir iç söyleşi şeklinde yazdığı bu kitap ortaya çıkar. Petrarca bu eseri kişisel günlük olarak tanımlar. Kitap, Petrarca'nın maddi tutkulardan arınarak,ruhun temiz ahlak ve Tanrı'nın selametine ulaşması için kendi iç dünyasındaki gizli çatışmaları 3 gün süren söyleşi diyaloglardan oluşur. Tüm söyleşi kendilerini sessizce izleyen Hkikat'in refakatinde gerçekleşir. Aslında her iki konuşmacı Petrarca'nın kendi yansımasıdır.
Daha ne yazabilirim bilmiyorum ama o kadar kısa ve etkiliydi ki, bu tarz kitaplar kendini okutacağı zamanı bildirir insana içinize kulak verin ve bu kitabı okuyun.
keyifli okumalar diliyorum
·
36 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.