Bir Hayat Nefesi monolog şeklinde kaleme alınmış. Erkek bir yazar olan ana karakter kendi gibi yazar olan kadın bir karakter yaratıyor. İkisinin diyologlarından ilerliyor metin. Kimi zaman yarattığı karaktere karşı Tanrı rolüne girse de erkek yazarımız, yarattığı kadın karakter yani Ângela kendi benliğine kavuşuyor, yazardan farklılaşıyor. Hem bir bütün hem de ayrı kişiler. Ângela kendi iç sesine kavuştukça düşünüyor. Tanrı, ölüm, hayat, şeyler, nesneler ve yaşamak üzerine. Varoluş sancıları çekiyor. Yazmak ikisi içinde var olma biçimi. Yazarımız Clarice Lispector için de öyle.
Youtube'da dinlediğim bir röportajında yazar hayatın tahammül edilemez geldiğinde yazdığını söylüyor. Ayrıca kendini bir profesyonel olarak da görmüyor amatör olarak nitelemek de ısrarcı. Özgür olabilmek için bunu yapıyor, ona göre profesyonellerin bağlılıkları, adanmışlıkları var. O kendi istediği zaman yazıyor. Ne kadar kendini öyle nitelese de Brezilya edebiyatının önemli bir figürü. Dili çok iyi kullanıyor. Çeviri de bir o kadar iyi.
·
23 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.