#KintsugiEvi
"Acı anında bile gülümsersen başını dik tutabilirsin."
🪭Merhaba kitap severler bugün size 
Semra 'un tavsiyesi üzerine uzakdoğu edebiyatı yazarlarından #sanaehoshio 'nun kaleminden çıkan bir eser ile geldim.
Kitabın adından da anlayacağınız üzere son zamanlarda sık sık duyduğumuz Kintsugi üzerine yazılmış bir eser okuyoruz. Ancak asıl konumuz kintsugi ve benzer şekildeki diğer sanatların temelini oluşturan Urushi üzerinden işleniyor. Mesela Kintsugi parçalanan eşyanın Urushi ile birleştirildikten sonra birleştirilen noktalarının altın ile boyanması sonucu oluşurken, son aşamada kehribar rengi urushi sürülürse Tametsugi adını alıyor. Veya dalga benzeri desenler varsa Seigaiha deniyor. Urushi ile birleştirilen parçalar, son aşamada veya öncesinde kullanılan malzemeye göre farklı isimlendirildiği gibi yapan kişiye veya eşyanın sahibine göre de farklı anlamlar taşıyabiliyor.
Kitabı okurken bu tarz kısımlarda sanki o eşyalarında ruhunu hissediyormuş gibi oldum. Yazarın bir sanat üzerinden böylesine
sakinleştirici bir eser yazması ve teknik bilgileri sıkmadan aktarması çok hoşuma gitti.
Karakterlerimize gelecek olursam, bir aile üç farklı jenarasyonun kendini bulma hikayesi diyebilirim. Yuuko, otelde konsiyerj olarak çalışan bekar bir anne, eşi ile ayrılmış ailesi ile sorunlarını yeni yeni düzeltmeye çalışan bir kadın. İşinden dolayı annesi ve kızından uzakta yaşıyor ve çok az görüşebiliyorlar.
Moa ise annesinden uzakta büyükannesi ile yaşayan liseli bir genç kız. Okulların tatil olduğu bir gün Moa büyükannesi Chie 'nin yaptığı kintsugi kaplarının nasıl yapıldığını merak ettiğini söyleyerek onunla denemek ister. Tatil boyunca inceliklerini, Urushi ile çalışmanın istediği sabrı ve hassasiyeti öğrenen Moa okul açıldıktan sonra da boş günlerinden büyükannesine yardık etmeye devam eder.
Büyükanne Chie ise 15li yaşlarında iken Urushi ustası olmak isterken o zamanlarda hiç kadın usta olmadığından ve doğru bulunmadığından yapamayan ama kendi büyükannesinden işin inceliklerini öğrenen birisi. Chie yıllar sonra 15 yaşındayken ayrılmak zorununda olduğu memleketine, torunu ile gezmeye gidiyor ve bizlerde bu yolculuklarını okuyoruz.
Bu yolculukta bizi geçmişin tozlu sayfaları ve Urushi sanatının incelikleri bekliyorken sizce üç kadını ne bekliyordur?
Kitabın en sevdiğim yönlerinden birisi de büyükanne ve torun arasındaki ilişki olabilir ya her anları sıcacık hissettirdi.
#engelsizokurlaokuyoruz #reklamdeğiltavsiye
Semra 'un tavsiyesi üzerine uzakdoğu edebiyatı yazarlarından #sanaehoshio 'nun kaleminden çıkan bir eser ile geldim.
Kitabın adından da anlayacağınız üzere son zamanlarda sık sık duyduğumuz Kintsugi üzerine yazılmış bir eser okuyoruz. Ancak asıl konumuz kintsugi ve benzer şekildeki diğer sanatların temelini oluşturan Urushi üzerinden işleniyor. Mesela Kintsugi parçalanan eşyanın Urushi ile birleştirildikten sonra birleştirilen noktalarının altın ile boyanması sonucu oluşurken, son aşamada kehribar rengi urushi sürülürse Tametsugi adını alıyor. Veya dalga benzeri desenler varsa Seigaiha deniyor. Urushi ile birleştirilen parçalar, son aşamada veya öncesinde kullanılan malzemeye göre farklı isimlendirildiği gibi yapan kişiye veya eşyanın sahibine göre de farklı anlamlar taşıyabiliyor.
Kitabı okurken bu tarz kısımlarda sanki o eşyalarında ruhunu hissediyormuş gibi oldum. Yazarın bir sanat üzerinden böylesine
sakinleştirici bir eser yazması ve teknik bilgileri sıkmadan aktarması çok hoşuma gitti.
Karakterlerimize gelecek olursam, bir aile üç farklı jenarasyonun kendini bulma hikayesi diyebilirim. Yuuko, otelde konsiyerj olarak çalışan bekar bir anne, eşi ile ayrılmış ailesi ile sorunlarını yeni yeni düzeltmeye çalışan bir kadın. İşinden dolayı annesi ve kızından uzakta yaşıyor ve çok az görüşebiliyorlar.
Moa ise annesinden uzakta büyükannesi ile yaşayan liseli bir genç kız. Okulların tatil olduğu bir gün Moa büyükannesi Chie 'nin yaptığı kintsugi kaplarının nasıl yapıldığını merak ettiğini söyleyerek onunla denemek ister. Tatil boyunca inceliklerini, Urushi ile çalışmanın istediği sabrı ve hassasiyeti öğrenen Moa okul açıldıktan sonra da boş günlerinden büyükannesine yardık etmeye devam eder.
Büyükanne Chie ise 15li yaşlarında iken Urushi ustası olmak isterken o zamanlarda hiç kadın usta olmadığından ve doğru bulunmadığından yapamayan ama kendi büyükannesinden işin inceliklerini öğrenen birisi. Chie yıllar sonra 15 yaşındayken ayrılmak zorununda olduğu memleketine, torunu ile gezmeye gidiyor ve bizlerde bu yolculuklarını okuyoruz.
Bu yolculukta bizi geçmişin tozlu sayfaları ve Urushi sanatının incelikleri bekliyorken sizce üç kadını ne bekliyordur?
Kitabın en sevdiğim yönlerinden birisi de büyükanne ve torun arasındaki ilişki olabilir ya her anları sıcacık hissettirdi.
#engelsizokurlaokuyoruz #reklamdeğiltavsiye
·
27 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.