"Maskeli gezen insan öyle çok ki..."Alıntı
》Bazen kendimiz olamayız; gittiğimiz yere, karşımızdaki kişilere göre bir tavır takınır, özümüzü gizlemek için maskeler takarız. Bazen de kişilikler yaratırız içimizde. Olamadığımız, belki olmak istediğimiz, olursak kendimizi kabul ettirebileceğimize inandığımız bir sürü kişilik...
》Bu kitap da Petersburg bürokrasisinin donuk ve ruhsuz atmosferinde geçen, bir kimlik krizinin ve toplumsal yabancılaşmanın keskin bir portresidir.
》Romanın başkahramanı Yakov Petroviç Golyadkin, St. Petersburg’da yaşayan, silik, sosyal açıdan beceriksiz ve sürekli dışlandığını hisseden orta halli bir devlet memurudur.
Hikaye, Golyadkin’in bir sabah uyandığında kendisinin tıpatıp aynısı olan bir adamla — "Öteki"siyle— karşılaşmasıyla başlar. Ancak bu "İkinci Golyadkin", orijinalinin aksine son derece girişken, kurnaz, dalkavuk ve sosyal hayatta başarılı biridir. Toplumda kabul görme arzusu ile reddedilme korkusu arasında sıkışan Golyadkin, kendi ötekisini kendi yaratır adeta.
》Kimlik Kaybı: Golyadkin, "öteki"nin kendi yerini aldığını, itibarını çaldığını ve onu toplumdan tamamen dışladığını gördükçe deliliğin eşiğine sürüklenir.
Sosyal Hiyerarşi: Kitap, Çarlık Rusyası'nın katı bürokratik yapısında "var olmaya" çalışan küçük insanın dramını anlatır.
Paranoya: Okur, kitabın sonuna kadar bu ikinci kişinin gerçek mi yoksa Golyadkin’in şizofrenik bir sanrısı mı olduğunu sorgular.
》Kitabın en çarpıcı yönü Dostoyevski'nin gerçeklikle nasıl oynadığı bence. Roman, bir anda bir komediye, bir anda derin bir psikolojik drama dönüşüyor. Öteki Golyadkin, orijinal Golyadkin'in tam tersine sosyal, becerikli ve girişken biridir. O, ana karakterin olmadığı her şeydir. Bu durum, Golyadkin'in kendi benliğine duyduğu güvensizliği ve toplum içinde aradığı onaylanma ihtiyacını bir fener gibi aydınlatır. İç dünyasında bastırdığı tüm korkuları, kıskançlıkları, olmak istediği asıl beni, toplumsal baskılarla şekillenen çatışmaları temsil eder bu "öteki".
》Kitabın yayımlandığı dönemde kimlik bölünmesi ve şizofreni gibi terimler ortada yokken, Dostoyevski bunları anlatmış. Döneminin ötesinde bir kitap olmuş bu yönden. Eser daha sonralarda psikanalizin kurucusu Sigmund Freud’un da ilgisini çekmiş.
》Golyadkin hepimizi temsil eder aslında. Görünmez olmak korkusuyla sürekli başkalarına benzemeye çalışan bir bireyin korkusudur o. Hayat da böyle değil midir zaten? Farklı olanlar daima dışlanır, kendini kabul ettirmek ve geçici bir hürmet görmek için bile yalakalık, ispiyonculuk yapanlar hep vardır. Toplumun dayattığı ve yazılmamış kurallar olarak belirlenen kalıba girmek için özgünlüğünü yitirir bazen insan. Belki de bu yüzden hepimiz içimizde bir öteki taşırız.
》Dostoyevski'nin genel tarzından biraz farklı olsa da, ikinci kitabı olmasına rağmen son derece ustalıkla yazılmış. Akıcı ve düşündürücü bir kitaptı. Kesinlikle okunmalı. Ömrümüz boyunca ötekileşmeden,maskelere bürünmeden, kendimiz olarak yaşayabilmek dileğiyle...
··
82 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.