Güvenince ne oluyor biliyor musunuz?
İnsan, en çok kendine kurduğu kaleden vuruluyor.
Çünkü güvenmek; kapıları kilitlemek değil,
anahtarını bir başkasının avucuna bırakmaktır.
İçindeki en kırılgan yerleri,
en sakladığın yaraları,
hiç kimse bilmez sandığın duyguları
birine emanet edersin.
Sonra ne olur?
Ya o emanet sana umut olur,
yaralarını sarar, içini iyileştirir…
Ya da en iyi bildiği yerden incitir seni,
çünkü nereye dokunacağını bilen sensin,
öğreten de sensin.
Güvenmek biraz cesaret,
biraz da göze alınmış bir kırılma ihtimalidir.