ne kadar yazılırsa yazılsın harfsizliği anlatamıyor insan. ölüm hırkasını sırtına giydiğinde baban, bitmeyen kelimeler yumağını eline alıp, sen giyene dek çile çile söküyor, sökülüyorsun işte..
acıyı, kederi, an ve anıları, ağlarken güldüren, güldürürken ağlatan o değişken hüznü; ayrı hayatlar da aynı neden, süreç ve kayıpla deneyimlemiş olmak mı bu denli sarıp sarmaladı beni, bilemiyorum.
yas biter mi? kendi adıma, sanmıyorum. acı azalıyor belki ama kalp her anımsama da epey zorlanıyor bu kesin.
bahçıvan ve ölüm baştan sona; sevdiklerimizi o dönüşü olmayan sonsuzluğa uğurlamadan önce ki süreçleri, hakikat çerçevesinde incelikle işleyen bir yas kitabı.
ve içimizde ki o derin kuyuya bir adım daha yaklaştırıyor adeta bizi.
kalbi sevgilerimle Georgi...
Georgi Gospodinov
Georgi Gospodinov
·
63 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.