Livaneli; bu sefer kurgusuyla değil, bizzat ana karakteriyle beni kendisine bağladı. Evet, cinayet var, gizem var, sürükleyicilik var... Ama benim için bu kitabın asıl olayı Ahmet karakteri. Emekli, kendi kabuğuna çekilmiş, hatta o kabuğu bir de zırhla kaplamış bir adam. Ama en garibi de dokunma duyusunu yitirmiş (ya da yitirmeyi seçmiş) olması.
Ahmet’in hayatı o kadar uç bir noktada ki... Kimseyle fiziksel temas kurmuyor, duygularını adeta hapsetmiş. Bir insan duygu duymadan, bir şeyler hissetmeden, sadece mantıkla ne derece yaşayabilir? Ahmet yaşıyor işte
Kitabı okurken, sonuna kadar sürekli kendime şunu sordum: "Ahmet bize gerçekten olanı mı anlatıyor, yoksa anlatmak istediği hikayeyi mi?". Hatta kitap bittikten sonra bile sorumun cevabını tam anlamıyla alabildiğimi düşünmüyorum
Livaneli, bence edebi yönden en güçlü karakterlerinden birisini yaratmış Rahatlıkla önerebilirim.
KARDEŞİMİN HİKAYESİ
Ömer Zülfü Livaneli
Doğan Kitap
325 syf.
️15.03.2026-23.03.2026
Kastamonu
2026/15
#zülfülivaneli #kardeşiminhikayesi #doğankitap #türkedebiyatı #okudumbi̇tti̇
·
25 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.