8/10
“Bazı mevsimler takvimde biter bazıları ise insanın içinde.”
Murathan Mungan’ın kaleminden dökülen bu satırlar, mevsimlerin değil, duyguların geçişini anlatır…
Bir yazın bitişi gibi görünen şeyin aslında bir kalbin eksilişi olduğunu fısıldar…
Okudukça insan anlar… bazı vedalar mevsimlik değil, ömürlüktür…
Kitap boyunca zamanın iyileştirici olduğu söylenir…
Herkes aynı cümleyi kurar, aynı teselliyi sunar…
“Geçer…” derler…
Ama hiçbir “geçer” sözü, kalbin bildiğini susturamaz…
Çünkü insan bazen bitişe değil…
Bittiğine inanmak zorunda kalmaya yorulur…
İşte kitabın en sarsıcı gerçeği burada saklı…
İnsan bazı acıları unutmaz…
Sadece onlarla yaşamayı öğrenir…
Ve bir gün…
Hiç beklemediğin bir anda…
Başka bir mevsimde, başka bir gülüşte…
O eski sızı yeniden kendini hatırlatır…
Çünkü kalp…
Zamanla değil, hatıralarla çalışır…
Bu kitapta kendime ait çok şey buldum. Özellikle yazın bitişindeki o tanıdık hüzün.
Ayrılığın sadece bir vedadan ibaret olmadığını. İnsanın içinde uzun süre yaşayan bir duygu olduğunu hissettim.Şunu fark ettim: Yaz geçiyor ama bazı duygular geçmiyor.
·
26 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.