Gülseren Budayıcıoğlu’nun okuduğum ikinci kitabı kral kaybederse.Bazı hikâyeler vardır, okurken sadece karakterleri değil, insanın kendi geçmişini de düşündürür. Psikoloji kitapları okurken kendi şemalarımızı da farketmemizi sağlıyor.
Kral Kaybederse bana bir gerçeği yeniden hatırlattı:Çocuklukta eksik kalan her şey, büyüdüğümüzde farklı şekillerde karşımıza çıkıyor. Sevgiye aç büyüyen bir kalp, bazen yanlış insanlarda tamamlanmaya çalışıyor.
Burada tek suçlu Kenan değildi.Belki kadınların da hataları var. çoğu zaman bu hatalar, sevilme ihtiyacından, görülme arzusundan doğduğunu kitabın sonuna geldikçe daha iyi anladım.
Bu kitapta kimse tamamen suçsuz değil, ama kimse tamamen suçlu da değil. Çünkü herkes biraz yaralı ve acıyla büyümüş kalpler.
Ve en acı bıraktığı duygu ise İnsan, iyileştirmediği yaralarıyla başkalarının hayatına dokunduğunda, farkında olmadan yeni yaralar açtığını çok acı bir şekilde yansıtmış yazarımız . Son zamanlarda Türk yazarlara önyargılı baktığım bir dönemde bana iyi gelen bir kitap oldu. Kalemine sağlık Gülseren Budayıcoğlu
·
16 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.