·528 syf.····Okunma: 23 Mart 2026 00:00 " Kalpten pek anlamam, mantığını da bu zamana kadar çözemedim ama sanırım benimki... Seninkiyle eş. Ruhun, zıtlığınla bana denk! Bedenim ise sana layık değil ama sanki bedeninle birleşmek için yaratılmış. -Siraç Vuslat "
En sevilenler bazen de en sevdiğinin yolunda canını verirler...
Dışarıdan görünen dağı çok neşeli, tasasız bir varlık zannetti. Ama mağarasına adım attığında içinde nasıl fırtınalar meydana geldiğinde gördü asıl olan şeyi...
Siraç Vuslat ve Elif S. Vuslat... Evet, evlenecekleri için böyle yazıyorum. İki yaralı ruh. Biri sevgiyle büyürken bir anda yalnız kalan, diğeri karanlıkla büyüyen yaralı bir ruh...
Kendini bir 'hiç' olarak gören ruhtan, benlik olarak gören ruha giden yolda sevgi en büyük iyileştirici olduğunu gösterdi bu kitap bana. En güçlüsünün sevgi, merhamet olduğunu düşündürdü.
Birbirlerinin en sonunda üstüne gitmeyen bir çifte dönüşen mutlulukları acıyla yoğurulduğu için en büyük sevgi onların oldu.
Yaralarının acısıyla demirleri bile eriten Siraç Vuslat, bir kişinin karşısında kendini 'hiç' olmadan gördü.
Elif... Boynu bükülmeyen, her şeye karşı dimdik duran Elif, Siraç'ın 'hiçliğine' karşı da dimdik durdu ve en sonunda o kazandı.
Kelimelerin gücü birbirine katıldı, birleştikçe daha da güçlendi ve en güzeli, en özeli bizimle buluştu. Bunun için sevgili yazarımıza çok teşekkür ederim kendi adıma.
Yazarın kalemi, bana göre son yıllarda okuduğum güçlü, kalemler arasına hızlı bir giriş yaptı. En güzellerinden birini okumuş oldum diyebilirim.
Siraç'ın gizliliği, Elif'in dimdik duruşu, birbirlerinin ortak olduğu hayatları, bilinmezlikler... En heyecan veren nokta bu oldu ve hikaye ilerledikçe merak uyandırıcılığı da en yüksek mertebeden devam etti.
Birbirlerine en kalın düğümlerle bağlı olan geçmişleriydi belki de onları birleştiren. Geçmişlerindeki gizli ayak izleri onların hep bir adım ötelerinden, onları takip etti ve en sonunda kendini yavaş yavaş belli etmeye başladı.
Ben daha fazla sizlere spoiler vermeden ikinci kitabımıza geçiyorum. Sizleri de ikinci kitabımızın satırlarına beklerim.
Buraya daha çok şey yazmak isterim ancak kitapları okumanızı ve sonunu kendi duygularınızla görmenizi isterim. O yüzden sizleri kitap sayfalarına davet ediyorum.
" Sen benim ailemsin. -Siraç Vuslat
Sen benim yuvamsın, sevdiğim. -Elif Sezenler V. "
" ... Ve ben birini daha senin kadar çok sevip bu toprağa göz göre göre teslim edemem. Çünkü ben ona sevdalandım. Ve sevda ateşe bile bile yürümekmiş, anladım. -Elif Sezenler V. "