Herkese selamlar. Bugun size kalemi ile ilk kez tanistigim sevgili yazar Mehsa'nin #mıh #kortalih isimli kitabının yorumu ile geldim. Hikayenin akışını ve kurgusunu sevdim. Puntosu çok küçük ve uzun bir kitap olsa da 2 gün gibi kısa bir sürede okudum. Aşırı akiciydi ve surekli bir aksiyonu vardı. Bu da kısa sürede kitabi bitirmemi sağladı.
#kitap öncesinde bebek gibi seven, travmali bir erkek karakter ile sonuna kadar hakkını savunan, asla başını eğmeyen dişli mi dişli bir kadının zorunlu evliliğini anlatıyordu. Yaşananlar öylesine acı dolu ama bir o kadar da umut ve şefkat barındırıyordu ki, karakterlerin yerine kendimi koymaktan geri duramadım. Ustelik betimlemesi bol bir kurguydu. Buna ragmen kitaptan kopmadim, aksine kurguyu daha net anlamami sağladı.
Sirac Vuslat'in aşkı çok derin ve bir o kadar korkutucuydu. İlk başta bende Elif gibi tavirlarindan dolayi emin olamasam da sonrasında tıpkı onun gibi yavaştan bağlandım. Çok ama çok güzel sevdi. Bir tek Elif ne ara tam olarak aşık oldu onu anlamadım. Bir an nefret edip adamdan korkuyordu bir an baktım sevdalandim dedi. Yalnizca o kısmı biraz daha detaylı hissetmek isterdim. Haricinde herseyi ile büyük ve imkansiz gorunen bir aşkın hikayesiydi.
İkili arasında elimi uzatsam dokunacakmisim gibi görünen bir çekim vardı ki, sayfalar alev aldı desem abartmam. Kimselere dokunamayan adam Elif'e dokundukca yaşanacakların teminatiymiscasina okuduklarim heyecanlandırdı. Tam vuslata ermelerini beklerken ortaya cikan gerçekle ne olurlar bilmiyorum ama bu hikayenin sonu mutsuz biterse bende biterim. Sirac için en azından mutlu bir hikaye olsun lütfen. Kiyamam ona, çocukken ona yapılan zulümleri bırakın bir çocuğun dayanabilmesini, büyük bir insan bile kaldiramazmis, o iyi bile dayanıp nefes almış. Herkes ebeveyn olamıyor,