Savaşın ortasında bir kitapçı… bombaların gölgesinde açılan sayfalar… Londra’nın Son Kitapçısı, kitapların yalnızca birer hikâye olmadığını, zor zamanlarda insanın ruhunu koruyan bir sığınak olabileceğini anlatıyor.
Grace’in yolculuğu, başta sadece hayatta kalmaya çalışan genç bir kadının hikâyesi gibi görünür. Ancak sayfalar ilerledikçe onun kitaplarla kurduğu bağın derinleştiğini görürüz. Okuduğu her eser, içinde bulunduğu karanlığa farklı bir pencereden bakmasını sağlar. Bazen umut, bazen direnç, bazen de sadece nefes alabileceği bir boşluk sunar.
Romanın en güçlü yanı, savaşın yıkıcılığını anlatırken insanın iç dünyasını ihmal etmemesidir. Londra bombalanırken, kitapçı dükkânı bir buluşma noktası hâline gelir. Okuyanlar, dinleyenler, ödünç alanlar… Hepsi ortak bir ihtiyaç etrafında toplanır: Hikâyeler aracılığıyla ayakta kalmak.
Grace’in dönüşümü bu noktada belirginleşir. Başta kitaplara sığınan bir karakterken, zamanla başkalarına da bu sığınağı açan birine dönüşür. Böylece roman, bireysel bir hayatta kalma hikâyesinden toplumsal bir umut anlatısına evrilir.
Bu kitap bize şunu hatırlatır: Savaşlar şehirleri yıkabilir, hayatları değiştirebilir; ama hikâyeler yaşamaya devam eder. Ve bazen bir kitabın açılan sayfası, karanlığın ortasında yakılan küçük bir ışık olabilir.
Bombaların ortasında tüm şehre okuma seanslarıyla bir umut ışığına, sığınağa dönüşen kitaplar ise şunlar:
Monte Cristo Kontu
Emma
Jane Eyre
İki Şehrin Hikayesi
Middlemarch
Dalgalar
Muhteşem Gatsby
Bir Noel Şarkısı
Mister Pickwick’in Maceraları
Tavsiye ederim
·
34 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.