Ah Jane Eyre, artık benim de kalbimde yer edinen bir kadın karakter oldu okuyan herkes gibi.
Charlotte Bronte kalemini sevdim. Sadece arada hikayeyi bölüp okur ile konuştuğu kısımları sevmedim bu, kitaplarda hiç hoşlanmadığım bir durumdur akışı bozduğunu düşünüyorum ama onun dışında kalemi gayet güçlü bir yazar, anlatımı doyurucu. Bol betimlemeler içermekle birlikte tüm kitabı betimlemelere boğup konudan uzaklaştırmadan yapmış bunu. Duyguları aktarmada çok başarılı anlatımı.
Jane Eyre ailesini bebek yaşta kaybettiği için istenmeyen bir kız olarak bir akrabasında kalıyor on yaşına kadar. Daha sonra zor şartları olan bir yatılı okulda okuyor ve genç kız olunca da bir mürebbiye olarak çalışma başlıyor. Kitap buradan sonra başlıyor sayılır. Kendini o durağan okula, sıradan yaşama ait hissetmediği için daha büyük işler yapmak, daha farklı yerler görmek için uzaklaşmak istiyor Jane Eyre. O dönemin kadınları geri planda tutan baskıcı anlayışına uymaya hiç de niyeti yok. Mürebbiye olarak bir konakta işe başlıyor ve burada hayatı görmeye, insanları tanımaya, kendini keşfetmeye başlıyor ve de en önemlisi hayatının aşkını buluyor. Bu aşk ona zorlu günler yaşatacaktır ama Jane Eyre başına ne gelirse, ne kadar aşık olursa olsun kendi kişiliğinden, inandığı doğrulardan ödün vermiyor. Aşkı uğruna gururunu ezdirmiyor. Gittiği her yerde zekası ile büyülüyor etrafındakileri ve yazıldığı döneme bakınca cesur bir kadın karakter.
Bu kitap bana Çalıkuşu kitabını hatırlatıyor başından beridir. Ailesinin olmayışı, mürebbiye oluşu, zor şartlarda çalışıp ülkede farklı yerler gezmesi ve yaralı bir aşk hikayesinin oluşu Çalıkuşu’na benziyor. Onu seven biri bu kitabı da sevecektir.
·
21 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.