Eseri okurken kendimi cok ozel hissettim, kitap bana, benden bir seyleri anlatmak icin yazilmis gibi hissettim. Oysa eseri okuyan baskalari ile tartistigimda herkesin ayni duyguya kapildigini ogrendim. Nietzche'nin " cagdas olan her devirde okuyucusuna hitap edendir. " cumlesi aklima geldi. Oyle bir eser ki icerisinde bulundugu toplum ve sartlardan bagimsiz olarak her zaman okuyucuya hitap eden, onun duygularini sikistirip sekilden sekile sokup midesine bir yumruk indiren unutulmaz bir eser.
Kitap baslarken muazzam bir gerilim yuklerken, ortalara dogru hirs ve ofkeye burunduruyor sizi, oysa kitap bittiginde diş ağrısını atlattiktan sonra gelen gevşeme hissi gibi bir pelte haliyle sakinleşip düşüncelere dalıyorsunuz.
·
31 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.