Muhammed çaça
@Wolfphant
Drina köprüsü s.197"Olduğundan başka türlü olmak ya da görünmek heveslisi de değildi. Zaten kimseden de fazla bir şey beklediği yoktu."
Şu anda okuduğu kitap
Muhammed çaça
, bir kitap okuduPuan vermedi·128 syf.·
65 günde okudu
·Okunma: 26 Mayıs 2026 20:48
·2026 5. kitabı
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Eseri okurken kendimi cok ozel hissettim, kitap bana, benden bir seyleri anlatmak icin yazilmis gibi hissettim. Oysa eseri okuyan baskalari ile tartistigimda herkesin ayni duyguya kapildigini ogrendim. Nietzche'nin " cagdas olan her devirde okuyucusuna hitap edendir. " cumlesi aklima geldi. Oyle bir eser ki icerisinde bulundugu toplum ve sartlardan bagimsiz olarak her zaman okuyucuya hitap eden, onun duygularini sikistirip sekilden sekile sokup midesine bir yumruk indiren unutulmaz bir eser.
Kitap baslarken muazzam bir gerilim yuklerken, ortalara dogru hirs ve ofkeye burunduruyor sizi, oysa kitap bittiginde diş ağrısını atlattiktan sonra gelen gevşeme hissi gibi bir pelte haliyle sakinleşip düşüncelere dalıyorsunuz.
Her şeyi mazeret ve açıklama olarak görmeye hazırdım; dünyanın ideallerine son ihaneti bile. Sadece tek bir şeyi anlayamadım: Bana karşı günah işlemeni. Bir dolandırıcı, bir hırsız gibi kaçtın; daha birkaç saat önce yukarıda şato'da uzun yıllar boyunca gündüz ve bazen de gece saatlerini sadece ikizlerin, doğanın bir cilvesi sonucu yaşamda ve ölümde birbirine bağlanmış bu tuhaf varlıkların bildiği bir güven ve kardeş yakınlığı içinde geçirdiğimiz yerde bizimle, Krizstina ve benimle beraberken sonrasında kaçtın. Bilirsin, ikizler yetişkin olduklarında bile, uzaktan bir bile birbirlerinin her şeyini bilirler. Tuhaf bir doğa kanunu onlara aynı anda hastalanmalarını emreder ve aynı hastalığa yakalanmalarını; biri Londra'da diğeri uzaklarda yabancı bir ülkede yaşıyor olsa bile. Birbirleriyle konuşmazlar, birbirlerine yazmazlar, farklı şartlarda yaşarlar, farklı beslenirler aralarında binlerce kilometre vardır. Fakat yine de otuz ya da kırk yaşında aynı hastalığa yakalanırlar, safra kesesi ya da apandisit; hayatta kalma şansları da aynıdır. İki beden anne karnındaki gibi birbirine bağlıdır. Aynı insanları sever aynı insanlardan nefret ederler doğada bu görülür. Sık değil fakat belki genelde sanıldığı kadar seyrek de değil. Zaman zaman dostluğun böyle bir bağ olduğunu bile düşündüm. ikizlerin kader birliği gibi. eğilimler, duygudaşlık, zevkler, mizaç ve kültürden oluşan garip bir kimlik iki insan aynı kaderde birleştirir. Biri diğerine ne yaparsa yapsın, ortak bir yazgıları vardır. Biri diğerinden kaçsa da birbirleri hakkında esas olanı bilirler. Biri yeni bir dost ya da sevgili edinse bile diğerinin yazılı olmayan gizli iznini almadan bu ortaklıktan kurtulamaz.
Senin bir gün geri döneceğini biliyor olmasaydım muhtemelen ben yollara düşüp seni arayacaktım; Londra'daki evinde tropiklerde ya da Cehennemin dibinde...Çünkü seni arardım. Bunu çok iyi biliyorsun.
Ben çekip gittim; neticede böyle bir hakkım vardı. Belki bunun için sebebim de. Haber vermeden gittim, veda etmeden, orası doğru. Kuşkusuz başka şansım olmadığını, böylesinin doğru olduğunu hissetmiş ve anlamışsındır.