Karmaşıklığın Arasında
Bazı kitapları okurken içinizde kitabın bir parçası gibi hissedersiniz ya, sadece okuyarak, zihnimizin içinde açık duran ama hiç girilmeyen o kapı. O kapıyı girdiğinizi hissedersiniz, karışık olabilir o kapının içi ama kendinizi sakladığınız yer orasıdır, Galip'in de yaşadığı kitabın yazarının da yaşadığı gibi o kapının içinde ne olduğunu bilmeyenlerdenim bende. Kendim olmak, kendim olabilmek için bir başkası gibi olabilmek, iç içe geçmiş duygular, hayatın sıradanlığı arasında gizli olan esrarlı kaşıntılar. Dünyanın bu esrarına da bir kapı aralayan kitap o kapıdan belki içeriye bakmamı sağlayan veya en azından orada bir kapı olduğundan haberdar olmak, Kara Kitap işte bu kapıydı benim için.
Bazı yazarları okurken bunda farklı bir şeyler var dersiniz, o farklılığı belki kendinizde bulursunuz ama anlamlandıramazsınız ya, Orhan Pamuk'un da o yaşadığı karmaşıklık, bu karmaşıklığın kitabın ana karakterine yansıyan hali Galip gibi kendimi o yollarda buldum. Kendimi Galip'e benzettim, yazar kendini Galip'e benzetti, Galip'de kendini yazarına benzetirdi. Bir kitap yazsaydım herhalde Orhan Pamuk gibi yazardım, bir kitap yazabilsem Orhan Pamuk gibi yazardım, bir kitap yazmak istesem Orhan Pamuk gibi yazmak isterdim, kitap yazarsam ve bunun gibi yazmak istemesem de bunun gibi yazardım.
Kara Kitap'ı okurken sadece bir olayın anlatımı değil, anlatımın olayını okuyoruz aslında. Gerçekçi olursak herkesin hoşuna gitmeyecek bir kitap olabilir, ben de yer yer sıkıldım, ama yazar da tam olarak o sıkılmayı kafasında oluşturduğuna eminim.
O yüzden Türk edebiyatına farklı bir kapı aralayan bir isim bence Orhan Pamuk, kitaplarını merakla okuyacağım.
·
36 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.