Ben Pip’i nankör bulmuyorum. O sadece yanılıyor.
Ama bu romanda beni asıl etkileyen Pip değil. Joe ve Magwitch. Joe’nun iyiliği insanı mahcup edecek kadar temiz. Sessiz, gösterişsiz ama çok sağlam. Pip onu küçümsese bile o aynı kalıyor. Kırılmadan sevebilmek herkesin harcı değil.
Magwitch ise bambaşka bir yerden vuruyor. Toplumun suçlu dediği bir adamın içinden böyle bir vefa çıkması… İnsan orada durup düşünmeden edemiyor. Bence bu romanın asıl meselesi Pip’in düşmesi değil; Joe ve Magwitch’in ne kadar yüksek durduğu.