Dopamin denilen hormonun insan vücudu için ne kadar gerekli olduğunu, doğru kullanılmadığında bağımlılık yaratarak bizi büyük çöküşlere sürüklediğini anlatan gayet bilimsel bir kitap. Dopamin sadece keyif alma molekülü değil aynı zamanda motivasyon sağlamada kullanılan etkili bir mekanizmadır. Aslında bu kitabın amacı beyindeki dopamin mekanizmasını çözerek maksimum verimle yaşamımıza devam etmemize olanak sağlıyor. Örnekle açıklarsak baklavayı ilk yediğimizde alacağımız hazla, çikolatalı keki yedikten sonra baklava yediğimizde alacağımız haz salgılanan dopamin aynı değil. Oysaki aynı baklava aynı doku ve aynı sensin ama yarattığı haz ve mutluluk farklı. İşte sistem burada kilitleniyor. Biz dopaminimizi şuursuzca kullandığınızda vücudumuza ciddi manada olumsuzlukluk yüklüyoruz böylelikle bir bakıma haz aldığımız dopaminimizi yükselten şeyleri yapa yapa yapa salgıladığımız dopamin miktarını azaltıyoruz ve yaptığımız mutluluk verici şeyler zamanla mutluluk vermemeye haz vermemeye başlıyor. Bir eyleme geçmek için motivasyon kaynağımız dopamindir ve vücutta yavaş yavaş salgılanmaya başlar. Süreç bitip hedefe ulaştığımızda ise dopamin maksimum seviyede salgılanır ve haz, mutluluk sonuna kadar yaşanır. Ancak bundan sonraki süreçte ciddi bir dopamin düşüşü gerçekleşir ve insan kendini boşlukta hisseder. İnsanın bu boşluğu yaşamak için kendine zaman tanıması gerekir. Eğer ki tanımazsa bu süreçte başka dopamin kaynaklarına yönelirse dopamini şuursuzca kullanarak haz veren şeylerin de zamanla haz vermemesine neden olur ve böylelikle dopaminsizliğe sürüklenir. Kitaptaki örnekle açıklarsak; altı aydır çalıştığın bir tez savunman var ve tez sunumun çok güzel geçti. İşte dopamin maksimum seviyede salgılandı. Akşam arkadaşlarla bir araya gelip tez savunmanı kutladığında da başka bir dopamin kaynağı kullanarak dopamin miktarını artırıyorsun. Oysaki sistemde başarı sonucu elde ettiğin hazzı yaşa başka haz kaynaklarıyla birleştirme olabildiğince sakin kal dopamin azalmasını vücudunda hisset ve başka bir oluşum için zaman tanı kendine. Bunu şu örnekle de pekiştirebiliriz sevdiğin bir diziyi yine sevdiğin bir çikolatayı yiyerek izlersen çikolata yerken aldığın haz diziyle birlikte daha üstlere çıkar ancak çöküşü de çok daha derin olur. O yüzden diziyi izlerken çikolata yeme yada çikolata yerken dizi izleme ki dopamin israfı yapma. Telefon bağımlılığı da aslında dopamin salgılarımızdan kaynaklı oluşan bir bağımlılık Reels kaydırırken vücudumuzdaki dopamin miktarları yavaş yavaş artıyor ancak bunu sürekli yaptığımızda artık izlediğimiz hikayelerden de zevk almamaya baktığımız sosyal medyadan da zevk almamaya başlıyoruz. Ancak bir bağımlılık oluştuğu için ve tekrar vücudumuzun dopamin salgılamasını istediğimiz için bu sefer telefona ayırdığımız süre daha da artıyor. Bundan kaynaklı da doğal olarak bir bağımlılık geliştirmiş oluyoruz. Sonuç olarak dopamin kaynaklarımızı teker teker kullanmalı var olan kaynaklarımızı şuursuzca tüketmemeliyiz. Dopamin eksikliğinden kaynaklı ciddi bağımlılıklar oluştuğu yapılan araştırmalar sonucu gözlemlenmiş. Dopaminimizi kitaptan da anlaşılacağı gibi yavaş yavaş kullanmalı demleye demleye hazını doruklarında yaşayıp çöküşünü de hissedene kadar sakin sakin kullanmalıyız.
·
22 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.