Ayperi’nin kırgınlıklarını ve Ömer’in iyileştiren sevgisini okumak, insana "her karanlığın sonunda bir sabah vardır" dedirtiyor. Loresima, insanın en derin korkularını ve en saf umutlarını o kadar içten işlemiş ki, kitabı bitirdiğinizde sanki bir dostun elini bırakmış gibi hissediyorsunuz. Eğer ruhunuzun derinliklerine dokunacak, sizi hem ağlatıp hem de gülümsetecek samimi bir hikaye arıyorsanız, bu tozlu rafların arasındaki pembe ışığa mutlaka şans verin.