Minyatür Tadında Masalsı Bir YolculukEdebiyat
Kitabı elime ilk aldığımda, bu kadar katmanlı bir yolculuğa çıkacağımı tahmin etmemiştim. Son zamanlarda okuduğum en sürükleyici, en "bizden" ama bir o kadar da evrensel hikayelerden biriydi. Kitabı bitirip kapağını kapattığımda sanki sadece bir roman okumamış da, karşımda yavaş yavaş çizilen devasa bir minyatür tablosuna uzun uzun bakmışım gibi hissettim.
Eğer bu aralar "Şöyle beni alıp başka dünyalara, başka zamanlara götürecek bir şeyler yok mu?" diyorsanız, bu kitap tam olarak istediğiniz gibi. Ben bayıldım, umarım siz de seversiniz.
Kitabın içerisine girdiğiniz an sizi çok yoğun bir atmosfer karşılıyor. Ama öyle yorucu, ağdalı bir anlatım değil bu. Yazarın betimlemeleri o kadar yerli yerinde ki; okurken burnunuza o eski limanların kokusu geliyor, gözünüzün önünde renkler canlanıyor. Hani bazı kitaplar vardır, sadece olayları anlatır geçer; bu öyle değil. Sizi o masalsı havanın içine hapsediyor ama bir yandan da olayların sertliğiyle “burası gerçek dünya” demeyi ihmal etmiyor.
Hikayenin merkezindeki Kalender karakteri, aslında hepimizden bir parça taşıyor. Onun ilk deniz yolculuğuna çıkışı, o heyecanı ve sonrasında Ustinya isimli bir köleye aşık olmasıyla başlayan süreç... Valla ne yalan söyleyeyim, Kalender’in yaptığı yanlışları okurken bazen "Yapma be çocuk!" dedim içimden. Ama o hatalar o kadar insani ve o kadar ders verici ki, karakterle aranızda tuhaf bir bağ kuruluyor.
Kitap boyunca şu soru zihnimin bir köşesinde hep asılı kaldı: İnsan gerçekten kaderinin bir kurbanı mıdır, yoksa yaptığı seçimlerin bir toplamı mı? Kalender’in yolculuğu aslında bu sorunun cevabını arama yolculuğu.
Kitabın en sevdiğim kısımlarından biri de tarihle kurgunun iç içe geçişi oldu. Kristof Kolomb ile tanışma süreci, o ilk keşif seferlerinin yarattığı o büyüleyici güzellik ve umut dolu hava şahaneydi. Ancak yazar bizi o toz pembe hayalde çok bırakmıyor.
Yeni keşfedilen o kıtaya tekrar dönüldüğünde, madalyonun karanlık yüzüyle karşılaşıyoruz. Kanlı Domingo’nun yerlilere yaptığı o akıl almaz işkenceler ve zulümler, insanın içini sızlatıyor. Bir tarafta keşfin görkemi, diğer tarafta sömürünün ve vahşetin en çiğ hali... Bu tezatlık, kitabın derinliğini inanılmaz artırmış. Yazar burada insanın içindeki canavarı o kadar çıplak bir şekilde önümüze koymuş ki, "İnsan insana bunu nasıl yapar?" diye sormadan edemiyorsunuz. Altın hırsının ve gücün bir adamı nasıl bir canavara dönüştürdüğünü Domingo üzerinden iliklerime kadar hissettim.
Benim için kitabın en can alıcı, en unutulmaz noktası kesinlikle Yumanek’ti. Kalender’in onu yakılmaktan kurtarmasıyla başlayan süreç ve aralarında geçen o konuşmalar... Yumanek karakteri, hikayenin bütün o sertliği içinde bir sığınak gibi ama bir o kadar da hüzünlü.
Finali ise ayrı bir dünya. Yumanek ile beraber küçük bir sandalla eve dönüş yoluna geçtiklerinde başlarına gelen o olay... N’oluyor dedirtiyor insana. O anki çaresizlik ve yolculuğun vardığı nokta, hikayeyi zihninize mühürlüyor.
Kitap, içinde hem büyük bir felsefi sorgulama (kader vs. seçim) hem de muazzam bir macera barındırıyor. Kaan Murat Yanık, tarihin tozlu sayfalarını alıp önümüze kanlı canlı, nefes alan bir dünya olarak koymuş. Karmaşık cümlelere, ağır bir dile boğulmadan, doğrudan kalbe dokunan bir hikaye anlatmış. Eğer okumadıysanız, kendinize bir iyilik yapın ve bu yolculuğa çıkın derim.
Herkese bol kitaplı günler ve keyifli okumalar dilerim.
·
1 +1'leme
·9,6bin Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Okuduğumda o kadar tadı damağımda kalmıştı ki. İçsellestirmeyi bilenler bilir. Filhakika olayların heyecanı hiç bitmek bilmedi, örgülemesi, harmanlaması o kadar dehşet düzeydeydi ki. 😮💨🤌🏽
Kaleminize sağlık 
osᴍᴀɴ şᴀʜɪ̇ɴ siz de bir o kadar tadını almışsınız. Ama bu kadar lezzetli bir kitap bir daha gelir mi (sadece) biraz zor 🙂↕️
osᴍᴀɴ şᴀʜɪ̇ɴ siz de bir o kadar tadını almışsınız. Ama bu kadar lezzetli bir kitap bir daha gelir mi (sadece) biraz zor 🙂↕️Çok teşekkür ederim Sena Hanım🙂🙏🏼 Umalım ki benzeri veya daha güzelleri gelsin inşallah🤲🏽