İnsan Neyle Yaşar, insanın yaşamını neyin ayakta tuttuğunu sorgulayan sade ama derin bir hikâyedir, Lev Tolstoy bu eserde büyük felsefi tartışmalar kurmaz, küçük bir hikâye üzerinden insanın gerçek gücünün nereden geldiğini gösterir, hikâye ilerledikçe insanın yalnızca kendi çabasıyla değil başkalarının merhameti ve sevgisiyle var olabildiği gerçeği belirir. Tolstoyun anlatımındaki sadelik metnin en güçlü tarafıdır, doğrudan ve içten bir dil kullanır, bu da anlatının etkisini artırır, okur hikâyeyi takip ederken farkında olmadan kendi hayatına bakmaya başlar çünkü anlatılan şey yalnızca bir karakterin yaşadıkları değil insan olmanın en temel sorularıdır. İnsan Ne ile Yaşar insanın hayatını sürdüren şeyin yalnızca ekmek ya da güç olmadığını hatırlatır, asıl belirleyici olan şey insanın içinde taşıdığı sevgi ve başkalarına duyduğu bağlılıktır. Kitap bittiğinde geriye karmaşık bir felsefe değil sade ama güçlü bir farkındalık kalır, insan düşündüğünden daha az şeyle ama sandığından çok daha fazla sevgiyle yaşar.