Selamlar kitap kurtları. Evet bazı kitaplar vardır; sadece okunmaz, yaşanır. Çok sevdiğim kaleme sahip yazarım Hasan Sever’in üç ciltlik dev eseri Çocukluğun Gölgesi’ni az önce bitirdim ve içimde hem bir tamamlanmışlık hissi hem de o uçsuz bucaksız bozkırın dinginliği var.
Peki nedir bu serinin meselesi?
Bu seri; Poyraz ve Bozkış ile başlayan, Ayaz ve Çığ ile derinleşen ve nihayet Mavi ile gökyüzüne ulaşan bir "insanlaşma" hikayesi bence. Bozkırın sert coğrafyasında, bir derviş ile çırağının izinde yürürken; sadece bir köyün değil, koca bir coğrafyanın dönüşümüne, geleneklerin ağırlığına ve o durumda bile filizlenen umuda tanıklık ettim.Açıkçası bu seri benim için sadece bir okuma deneyimi değil, ruhumu dinlendirdiğim bir inziva oldu. Eğer siz de hikayelerin içinde kaybolmayı değil, o hikayelerle kendinizi bulmayı seviyorsanız; mutlaka bir şans verin.
"Her gölge, aslında bir ışığın habercisidir.”
Peki sizin ruh yolculuğuna sebebiniz var mı?
·
15 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.