Ölü Canlar’ı bitirdim ama bitmedi sanki. Çiçikov’un saçma işleri, herkesin biraz ölü olması… Herkes kendi içinde çürümüş, gösterişle dolu, bir şekilde yaşar gibi ama gerçekten yaşayan yok. İsimler, kayıtlar, evler… hepsi sadece birer gösterge. Hikâye bitmiyor, çünkü hayatta da çoğu şey bitmiyor. Yine de hoşuma gitti; bu halini sevdim. Gogol, kimseye ders vermemiş, kimseyi uyarmamış, sadece göstermiş. İnsan ne kadar zaaflı, ne kadar boş, ne kadar küçük olabiliyor, işte bak demiş bize.
Küçük Prens gibi her karakter bir günahı temsil ediyor, ama burada uyarı yok; sadece sergilenmiş bir gerçek var.
·
17 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.