Çevrilmə
Bizlər istəyərək və istəmədən yaxınlarımıza və doğmalarımıza “özümüzdən” çox vermişik, veririk və verəcəyik.
Cəmiyyətdə minlərlə insan öz potensialının fərqinə vardığı halda, ailəsini xoşbəxt edə bilmək üçün özünü unudaraq istəmədiyi bir sahədə çalışır. Tükənmişlik sindromu yaşayırsan. Fərqindəsən ya da deyilsən, amma yenə də dayanmadan çalışırsan. Bir səhər oyanıb özünü böcək kimi hiss edirsən: faydasız, bitmiş, tükənmiş.
Həyatını ailəsinin maddi olaraq yaxşı yaşaması üçün öz şəxsi maraqlarını unudub daim işləyən Qreqor səhər çarpayısında böcək kimi oyananda belə “niyə böcəyə çevrildim?” deyə düşünmək əvəzinə işə gecikdiyi üçün əsəbiləşir. Qreqorun böcəyə çevrilməsi əslində onun işdən ayrılmasının bir ismarıcıdır. Bu ismarıcın mənası isə: "işsiz bir övlad ailə üçün zərərli və faydasız bir həşəratdan başqa bir şey deyil." deməkdir.
Yazıçı demək istəyir ki, bir insan pul qazana bilmirsə, ailəsinin belə ona qarşı sevgi və düşüncələri dəyişə bilər. Anası və bacısı nə qədər mərhəmətli olsalar belə, bir müddətdən sonra evdəki “dördüncü şəxsin” varlığından narahat olurlar. Əlavə olaraq onu da düşünürəm ki, kitabda atasının Qreqora qarşı kobud və “faydasız bir övlad” kimi yanaşması bəlkə də Kafkanın öz atası ilə olan münasibətinin bir əksidir.(“#Atamaməktub”).
“Çevrilmə” kitabı bu hissi yaşayan insanlar üçün bir xatırlatma, yaşamayanlar üçün isə bir siqnal kimidir mənim fikrimcə.
·
12 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.