Mola benim için gerçekten adı gibi bir “mola” oldu.
Kitapta öyle büyük olaylar, sürükleyici bir kurgu falan yok aslında. Daha çok hayatın içinde yorulmuş, biraz kendini kaybetmiş birinin durup kendine dönme hikâyesi gibi. Okurken sürekli şunu hissettim: “Ben de bazen tam olarak böyle hissediyorum.” O yüzden bana çok gerçek geldi.
Dili çok sade, hiç yormuyor. Hatta bazı sayfalarda durup düşünmek istedim, bazı cümlelerin altını çizesim geldi. Sanki biri karşıma oturmuş da bana “biraz dur, kendini unutma” diyormuş gibi hissettirdi.
Ben kitabı gerçekten çok sevdim. Böyle sakin, yormayan ama içe dokunan kitapları seviyorsanız bence çok iyi gider. Bana iyi geldi açıkçası, okurken içim biraz yavaşladı gibi.
·
26 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.