%90 iç dökme %10 incelemeEdebiyat
Hayattan tamamen kopmadan önce sanata büyük bir ilgim vardı. Resim konusunda yetenekli değildim. Hiçbir eğitim de almadım. Dolayısıyla resim çizmeyi pek beceremem. Ama kendimi hep geliştirmek istedim. İçimdeki gizli tutmaya çalıştığım hayal buydu. Bir gün Görsel Sanatlar'da okuyacağıma emin gibiydim. Hayat hangi birimizin hayallerinin gerçekleşmesine izin veriyor ki?
Blue Period animesini ilk çıktığı yıl izlemiştim. Nasıl büyülendiğimi size anlatamam. Sanki içimde gizlemeye çalıştığım sanat aşkım bu animeyle özgürleşmeye karar vermişti. Çok özendim tabi. Yks'ye girmek yerine yetenek sınavına girme hayalleri sardı zihnimi. Ama yeterince cesur değildim. Manganın ana karakteri olan Yatora'nın cesaretini bulamadım kendimde...
Konusu
Yatora gireceği sınav için çok çabalayan bir öğrencidir. Ailesi zengin insanlar olmadıkları için burslu iyi bir üniversiteye gitmek için tüm zamanını derse verir. Ders dışında hiçbir hobiyle ilgilenmeyen Yatora sanatın aptalca olduğunu düşünür. Resim derslerinde hep uyumayı tercih eder. Bir gün resim hocası tüm sınıftan en sevdikleri manzarayı resmetmelerini ister. Yatora bu ödev için elbette hiç hevesli değildir.
Resim sınıfında sigarasını unuttuğu için geri dönen Yatora, sınıfta bir tablo görür. Tablo adeta onu büyüler. Tablodan öyle büyülenir ki sanata karşı olan duvarları yıkılmaya başlar.
Öğretmenin verdiği resim ödevi için çok uğraşır. Sınıf arkadaşlarının ve öğretmeninin yaptığı resmi beğenmesiyle çok duygulanır. Ve resim çizmeye karşı bir ilgisi olduğunu anlar.
Ama Görsel Sanatlar bölümünü okumaya karar vermek kolay bir iş değildir. Yaşadığı ülkede yalnızca tek bir devlet okulu vardır. Maddi olarak rahat bir durumda olmadıkları için gidebileceği tek okul Tokyo Güzel Sanatlar okuludur.
Yatora zihnine söz geçiremez ve kendini resme adamaya karar verir. Önünde sınav için 1 yıldan fazla süre vardır. Kendini geliştirip devlet üniversitesine girmeyi kafaya koymuştur.
Bu serinin bendeki manevi değeri çok yüksek. Yatora ile inanılmaz bir bağ oluşturdum. Onun hayalleri için her şeye sıfırdan başlaması, hayalleri için tüm zorluklar göğüs germesi beni hem motive ediyor hem de oldukça üzüyor. Pişmanlıklarla yaşamanın ne demek olduğunu biliyorum. Keşke benim de Yatora gibi cesaretim olsaydı diyorum sürekli. Bilmiyorum belki de resim bana göre değildi ama bunu hiçbir zaman öğrenemeyeceğim.
Yks süreci beni çok yıpratan bir süreçti. Gerek yaşadığım olumsuzluklar gerek de okumaya karşı olan hevessizliğim yüzünden bir türlü kendimi derslere veremedim. Nisan'da 21 yaşıma gireceğim. Henüz üniversiteye giremedim. Arkadaşlarım üniversiteden mezun oldular ama ben hala aptal gibi yerimde sayıyorum. Hayata karşı hevesim yok, hiçbir hayalim de yok artık. Yaşadıklarımın beni yıkmasına izin verdim. Hayallerimden vazgeçtim. Hayatımın hiç böyle şekilleneceğini düşünmemiştim ben. Oysa hayata umutla bakan ve harika hayalleri olan bir insandım. Şuan hiçbir şeyin önemi yok sanki benim için. Bu yüzden sanata karşı da ilgimi kaybetmiştim. Giderek kendimi kaybettim desem daha doğru olur.
Sınava 3 aydan az süre kaldı. Ben yine sınav sürecimi iyi yönetemedim. Stresten gözüme bir gram uyku girmiyor. Geceleri uyanıp tavana bakıyorum öylece. Uyandığımda kafam kazan gibi oluyor. O baş ağrısıyla da derse odaklanamıyorum. Ki hoş baş ağrım olmasa da derse odaklanamıyorum.
Ne hayata ne de sınava karşı motivasyonum var. Yapamıyorum, olmuyor. Belki toparlanmam için bir sürü yolum var ama o yollarda yürüyecek gücüm yok.
Fazla uzattım ama kısacası şu sıralar zor bir dönemimdeyim. Ve yıllar önceki bana motivasyon sağlayan seriye geri dönmek istedim. Belki de bu animeyi izlediğim zamanları özledim. Bilmiyorum. Ama bu seriye ihtiyacım vardı. Yatora'nın mücadelesine tekrar şahit olmaya ihtiyacım vardı.
Ve tüm bunların arasında benim canım dostum bana Blue Period'ın setini hediye etti. Sanki bu seriye ihtiyacım olduğunu anlamış gibi. Ona çok kızdım. Pahalı hediyeler beni hep rahatsız eder çünkü. Keşke kendine harcasaydı bu parayı dedim.
Ama ona çok teşekkür ederim. Kuyunun dibindeki bana biraz bile olsa ışık verdiği için. Seni çok seviyorum arkadaşım. Bana beni hatırlattığın için çok teşekkür ederim. Seni seviyorum.
Ve yıllar sonra sanatı ne kadar sevdiğimi hatırladım. Yks belasından kurtulabilirsem eğer çocukluğuma özür dileyeceğim. Onun hayallerini yerine getirmediğim için özür dileyeceğim ve hayal kırıklığını azaltmak için elimden geleni yapacağım. Gelecekte olmayı hayal ettiğim resim çizen havalı abla olacağım. Geçmişteki, şimdiki ve gelecekteki kendime söz veriyorum.
·
83 Gösterim
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Larim
Gönderi Sahibi
Bu inceleme günlüğümden bir sayfa gibi olmuş adeta :D Yazarken ağlamamak için büyük bir çaba verdim.