kitabı okuyalı baya zaman oldu ama bazı hisler var ya, geçmiyor. Bu kitap da öyle bir kitap.
bu kitap ölümü anlatmıyor bence. Daha çok gerçekten yaşamak ne demek? sorusunu tokat gibi yüzüne vuruyor.
Veronika’yı okurken şunu hissetmiştm
Kızın hayatı kötü değil. Hatta çoğu insanın iyi diyeceği bir hayat. Ama içinde bir boşluk var. Ve o boşluk çok tanıdık… Hani her şey yolunda ama sen değilsin ya, tam olarak o.
Deli dediğimiz insanların çoğu, aslında bastırılmış, korkmuş ya da toplumun kalıplarına sığmamış insanlar.
Orada tanıştığı insanlar… özellikle Zedka ve Eduard hepsi Veronika’nın içinde bastırdığı parçalar gibi. Sanki her karakter onun yaşayamadığı bir duyguyu temsil ediyor. Ve yavaş yavaş, ölmek için beklerken yaşamayı öğreniyor. Sunu net anladım ki
Yaşamayı bilmiyoruz. Ama ölmekten de korkuyoruz. Arada sıkışmış gibiyiz.
Gerçekten yaşamak için bazen her şeyi kaybettiğini sanman gerek.
karanlık ama umutlu
İnsan kendisine dürüst olmalı.
·
36 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.