Martin Eden Suç ve Ceza romanı gibi beni çok etkileyen kitaplardan biri. Sevdiği kadın Ruth için aşk için kendini geliştiren zekasıyla potansiyelini edebiyatla ortaya döken biri. Kitap boyunca herkes ona çalış dedi, inanmadı, küçümsedi, burun kıvırdı, aç bıraktı. Ben Martin her aç kaldığında ya da sevdiği kadın için yaptığı fedakarlıklarda, uykusuzluklarında sürekli oan kızıyordum git çalış diyordum. Ama her zaman onun yanındaydım çünkü o yalnızdı. Kimse ona inanmıyordu. Martin benim çok sevdiğim arkadaşım olmuştu onu nasıl desteklemem. Yazar Martin ruh hallerini, iç monologlarını o kadar detaylı anlattı ki ben Martin oldum. Hele o pislik eniştelerinin ona yaptığı kötülüklerde sinir krizi geçirdim. Sonra Martin başardı. Ne olduysa tam Rutht'un ondan ayrıldığı zaman gazetede yanlış haberle adının karalanmasından ve Martinin Briedsennin Fani adlı şiirinin dergide uğradığı katliamdan sonra onun kırılma noktası oldu ve ruhunu, yaşama sevincini kaybetti ve tam bu anda ne olduysa tüm dergiler yazısını kabul etti, yazıları kitap halinde basıldı. Zengin oldu. Ama Martin hiçbirine sevinemiyor onun için anlam ifade etmiyordu. Burada çok kötü oldum. Acısını içimde hissettim. Duygulanmamak elde değil. Sonrasında ne Ruth ne şöhret ne para onun için her şey anlamsız oldu. Eskisinin tam tersine, hayat çekilmez oldu ve uyku onun için daha önemli hale geldi. Üst insan olayım dedi yapayalnız ve ruhsuz kaldı. Çevresindeki insanların hayallerini gerçekleştirdi onları mutlu etti ama o mutlu olamadı, hayat onun için bitmişti. Ruhu öldü, büyük depresyona girdi ve intihar etti. Ah Martin zavallı Martin..
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.