Puan vermedi·120 syf.··
Beğendi
·2025 55. kitabı
·20 günde okudu
·Okunma: 03 Aralık 2025 23:32
Türk edebiyatının en özgün kalemlerinden biri olan Melih Cevdet Anday, Mikadonun Çöpleri (1967) ile tiyatro tarihimizde devrim niteliğinde bir işe imza atmış. Eser, sadece iki karakter ve tek bir mekân üzerinden insan ruhunun en derin, en karanlık ve en absürt köşelerini anlatıyor.
.
Oyun, karlı bir gecede sokakta karşılaşan bir "Adam" ve bir "Kadın"ın, adamın evine gelmesiyle başlar. Ancak bu ev, alışılagelmiş bir ev değil; geçmişin hayaletleriyle, yalanlarla ve bitmek bilmeyen oyunlarla dolu bir yer gibi.
.
Oyunun adı ile içerik arasında bir bağ kurulmuş. Oyun yere saçılan çubukları diğerlerini oynatmadan toplama sanatına dayanıyor. Eserde de karakterlerin birbirlerine anlattıkları hikayeler tıpkı bu çubuklar gibi, biri diğerine dokunursa tüm kurgu çökecektir.
.
Okur, eser boyunca şu soruyu sorar: Hangisi doğru söylüyor? Cevap ise şu: Doğrunun bir önemi yoktur. Önemli olan, o anki yalnızlığı gidermek için kurulan "oyun"dur.
.
Anday, bu eserinde Absürt Tiyatro ögelerini ustalıkla kullanmış. Karakterlerin isimlerinin olmaması da onları evrensel bir düzleme taşımış. Karakterler birbirlerine tutunmaya çalışırken aslında sadece kendi kendilerine konuşmuşlar. Dışarıda yağan kar da zamanı durdurmuş gibi. İçerideki gerilim ise geçmişin bugüne, bugünün de hayallere karıştığı bir kaos yaratmış.
.
Mikadonun Çöpleri, Türk tiyatrosunda olay örgüsünden ziyade durum ve dil üzerine kurulan nadir eserlerden biri. Anday; şiirsel dilini tiyatro sahnesine taşıyarak kelimelerin hem bir duygu gizleyicisi hem de bir itiraf aracı olabileceğini kanıtlamaya çalışmış.
.
Bu oyun, bitmek bilmeyen bir "gece"nin, insanın kendi içine yaptığı o yolculuğun öyküsü. Okurken karakterlerin birbirine söylediği yalanlarda aslında kendimizden parçalar bulmamız, karakterlerle empati yapmamız eserin zamansızlığının en büyük kanıtı bence.
·
18 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.