İsmi ne de karamsar duran bir kitap değil mi?
Halbuki okurken karanlığın içindeki ışığın yayılışına sayfa sayfa şahit olduğunuz ve ışığın içindeki karanlıkla yüzleştiğiniz bir kitap…
Kitabı kısaca özetleyecek olursak; anne baba tuvache ve üç çocukları kitabın ismi de olan intihar dükkanı nın sahibiler.
Bu dükkana bir kez gelenin bir daha gelmediği ile övünen aile yıllardır zehirli otlar, silahlar, zehirli şekerlemeler(çocuklar için), harakiri kılıçları, insanların kendini asması için ipler gibi çeşit çeşit intihar malzemeleri satıyorlar.
Ailenin en küçük çocuğu olan Alan bütün bu mutsuz karamsar tabiri caizse ölüm kokan ailenin içinde bataklıkta açan bir çiçek gibi tüm gülergüzü ile büyüyor.
Alan büyüdükçe aile onlara benzemediğini fark edip ne kadar söylenseler ne kadar ceza verseler de Alan iyimserliğinden vazgeçmiyor asla.
Bir gün babası çok sinirlenip onu ceza olarak Monoko’ya intihar komandosu eğitimi almaya gönderiyor.
Bu eğitimdeki insanların da üstesinden gülergüzlülüğü ile gelen Alan en sonunda ailesinin yanına geri gönderiliyor.
Bu süreçte ailesine yazdığı bi kaç cümle mektuptan dolayı bu incelemeyi yapmak istedim aslında.
“Anneciğim babacığım sizi seviyorum…
Benim için endişelenmeyin.Kesinlikle her şey iyi olacak “
( bu mektubu okuyan ailenin dedikleri ise ‘ah o ezeli ve ebedi iyimser, ah o kızıl şeytan!’)(aslında aile Alan’ın bu kadar iyimser olmasını kaldıramıyor ama özlemeye de başlıyorlar yavaş yavaş)
Kitabın devamında da Alan ı özleyen ailesi Alan ın dönmesiyle beraber onun saçtığı pozitiflikten nasibini alıyor. Baba tuvache hastayken aile ölüm beni ırgalamaz olan toptancısını bile değiştirip dükkanlarına gülmekten katılmak’tan alıyor mallarını. Öyle bir değişim işte siz düşünün…
Evet biz Alan ın bu basit bir iki cümlesinin neden bana inceleme yazdırdığına dönelim.
‘Ah Alan’cım üzümlü kekim’ diyesiniz geliyor çünkü kitabın sonunda.
Çünkü bi anda beklenmedik bir sonla karşılaşıyorsunuz.
Evet birşeyler iyiye gidiyor ama maalesef her şey iyi olmuyor…
Siyahın içindeki beyaz ve beyazın içindeki siyah.
Tüm hikaye işte şu sözle özetlenebilir: “Yin-yang “
İncelememe ufak bir son yazacak olursam; Kitap kısa kısa bölümlerden oluştuğu için okunabilir, ama ne çocuk ne yetişkin kitabı. Çok arada kalmış gibi hissettirdi bana. Güzel yerleri vardı evet ama genel olarak ortalamaydı bence.
Okumak isteyenlere keyifli okumalar
·
54 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.