Bir cesedi sırtlamış ufacık bir ruhsun sen.1000Kitap
Bu kitaba başlarken, baş ucu kitabım olacağını tahmin bile edemezdim. Bazen bizim kitapları değil de, kitapların bizi seçtiğine inanıyorum. Almam gereken kitaplara bakarken rastgele elime aldığım bu kitabı en ihtiyacım olduğu anda okudum. Kontrol edemediğim şeyler için endişelenmeyi bırakmam gerektiğini o kadar güzel anlatıyordu ki. Aslında kısa gibi dursa da yavaş yavaş ve özümsenerek okunması gerektiğini düşünüyorum. Günlük kaygılarımızın aslında geçici olduğunu, tüm sorunların bize faydalı birer ders olduğunu ve başımıza gelen kötülükle bile barışmamız gerektiğini öğütlüyor bize.
“Herhangi bir düşünceyi şekillendirmeye muktedirim. Öyleyse kaygılanacak ne var?”
Dış dünyanın kaosuna rağmen insanın kendi zihni üzerinde hakimiyet kurabileceği fikri ön plana çıkarıyor aslında. Böylelikle eserde, yalnızca felsefi bir metinden ziyade, zor bir hayatın içinde denge kurmaya çalışan bir insanın içsel mücadelesini okuyoruz. Bu mücadelede, yazarın benimsediği stoacı felsefenin etkilerini bol bol görüyoruz. Özellikle kontrol edilemeyen olaylara karşı zihinsel bir denge kurma, duyguların etkisine kapılmama ve insan doğasını olduğu gibi kabul etme gibi düşünceler, Stoacılığın temel ilkeleriyle birebir örtüşüyor.
Kitapta, Roma kralı Marcus Aurelıus’un kendisine yazdığı notları okuyoruz aslında. Kitabın çoğunda her şeyin topluma olan faydasına değiniliyor, bu da yazarın aslında bir kral olmasından kaynaklanıyor. Aurelius’un hüküm sürdüğü dönemde yaşanan salgınlar, özellikle Antoninus Vebası, uzun süren savaşlar ve siyasi baskılar, eserin temel düşünce yapısını doğrudan şekillendirmiş. Buna bağlı olarak yazarın sürekli her şeyi olduğu gibi kabullenmeyi öğütlediğini okuyoruz. Çünkü bu dönemde yaşanan felaketlerin hiçbirini değiştiremezdi. Ölümün bu kadar yakın olduğu bu dönemde anı yaşayıp kontrol edemediklerimiz için kendimize yüklenmememiz gerektiğini bize üstüne basa basa anlatıyor.
··
97 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.