"Kırmızı Pazartesi"yi bitirdiğimde zihnimde kalan en güçlü duygu, şaşkınlıktan ziyade derin bir çaresizlik oldu. Kitabın daha ilk cümlesinde, göz göre öldürülmeye yaklaşan adamın ve aynı zamanda kimsenin bunu engelleyemediği bir toplum karşıma çıktı.
Bir toplum nasıl ve ne kadar kör olabilir, bu soru aklıma geldi.
İnce bir kitap ancak insanda bıraktığı yük epeyce ağır geliyor.