Başladı mı! Başlayacak mı?
Benim için Bir Kış Gecesi Eğer Bir Yolcu baya tuhaf deneyimdi. Italo Calvino resmen kitapla oyun oynuyor, okurla dalga geçiyor ama bunu öyle zekice yapıyor ki başlarda sinir olmadım haydaaa bu ne şimdi dedim hikaye kesilince, ama sona doğru uflayıp pufladım.
Okumaya başlıyorsun, tam “hah şimdi konuya girdim” diyorsun, hop kesiliyor tam on hikaye boyunca sonuca ulaşan yok tamamen sana bırakılan sonlar... Başka bir hikâye, başka bir başlangıç… İlk başta “ya bu ne şimdi?” diye kaldım ama sonra olayı çözdüm: adam sana hikâye anlatmıyor, “okuma” hissinin kendisini anlatıyor.
Ben okurken biraz sabrım zorlandı yalan yok. Çünkü klasik bir roman gibi akmıyor, daha çok kafa açan bir bulmaca gibi. Ama işin garibi, bırakamıyorsun da (hediye oarak gelmiş olması başlıca etken oldu). Sürekli “ulan devamında ne olacak?” hissi var ama aslında ortada devam eden tek bir hikâye bile yok
Kısacası, herkeslik bir kitap değil bence. Düz, akıp giden hikâye seviyorsan biraz yorabilir. Ama farklı bir şey deneyeyim, kafam açılsın diyorsan tam o iş. Ben okuduktan sonra “ne okudum ben şimdi? Şair burada ne demek istedi?” dedim ama yarıda kitap bırakmayı sevmem o yüzden bitti çok şükür.
·
130 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.