Kitap 26 yaşındaki Adelaide’in Amerika’dan Londra’ya taşınıp orda kendine yeni bir hayat kurmasıyla başlıyor diyebiliriz.
Çocuk yaşta erkek arkadaşı tarafından istismara uğrayan ve aile içinde de çeşitli psikolojik rahatsızlıklara sahip bireylerle büyüyen Adelaide, yetişkin hayatında geçmişin gölgesini üzerinden atamayan; bu travmaların izlerini her adımında taşıyan bir karakter olarak karşımıza çıkıyor.
Hayatının dönüm noktası ise bir flört uygulaması üzerinden tanıştığı Rory ile başlıyor diyebiliriz.
Ah Rory ah… Senin kadar manipülatif bir insanı daha önce hiç tanıdım mı acaba????
Kızı sürekli eski ilişkisiyle kıyasladığı yetmezmiş gibi yüzüne karşı da bunu söylemesi… Dayak istiyorsun Rory. Bir noktadan sonra Adelaide’e kendini yetersiz hissettirip onu yalnızlaştırması da cabası. Ama Rory’ye sorsan Onu yüzüstü bırakanın Adelaide olduğunu söyler.
Asıl mesele şu ki, Rory ve Adelaide gibi insanlar dünyada gerçekten var ve maalesef bazı hikâyeler kitapta yazanlardan çok daha kötü sonuçlanabiliyor.
Adelaide kızdığım nokta şu ki Rory’yi en az yüz kere falan uzay boşluğuna fırlatması gerekirdi. Ama insan birini gerçekten sevdiğinde bazı şeyleri tolere edebileceğini sanıyor ve günün sonunda en çok yarayı alan da yine kendisi oluyor.
İlişkilerde fedakarlık iki taraflı olunca kıymetlidir. Her ilişkinin bir alma-verme dengesi vardır ve bu denge her iki taraf için de geçerlidir. Bu dengeyi sadece tek taraf sağlamaya çalışırsa, o ilişki artık bir ilişki olmaktan çıkar ve maalesef bitmeye mahkum olur.
Yine de kitabı bitirdiğimde yüzümde oluşan gülümsemeden mutluyum. Zehirli sarmaşıklardan arınmış bir kadının huzuru, son sayfalarda iyi hissettirdi.
“Yüreği o kadar büyük yara almıştı ki bu acıyı saklayacak yeri kalmamıştı.”
·
67 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.