Bu kitabı okumadan önce aklınıza gelebilecek iki soru? Kitabın çevirisiyle ilgili eleştiriler yerinde mi? Filmi izleyen birisi okuyarak bir şey kazanır mı? Onun dışında kitabın niteliğiyle ilgili zaten güvenim tamdı. Benim gibi çeviriden önyargılı olanlar için bence çeviride hiçbir sıkıntı yoktu ve su gibi akıp gitti eser. Film ve kitabı arasında ise baya fazla fark var. Öncelikle kitabı, filmden 5-10 kat iyidir desem abartmış olmam çünkü kitabı cidden beğendim. Hem birçok olayın sonucu değişmese de birçok olay farklı gelişiyor. Aynı zamanda bazı olaylar da yüksek ihtimalle ekran süresi sıkıntısı olacağından ve adapte etmek zor olduğundan filmde geçmemiş. 2. Leto ve Alia karakterinin karakter çizgisi gibi.
Öncelikle kitapta çoğu kişinin ilk övdüğü şey felsefesi oluyor ancak benim en beğendiğim özelliği değil. Benim için bu kitabı en güçlü yönü siyaseti. Kitap evrenin içinde öyle bir gerçeklik yaratıyor ki hanedanların yaptığı siyasi hesaplamalar, planlar detaylıca inceleniyor. Mesela bütün olayların başlangıcını ele alalım. İmparator, Atreides Hanedanını, Arrakis'in yeni yöneticisi yapıyor. Arrakis şu sebepten önemli, orada bulunan melanj evrenin ilerlemesi için çok önemli. Baharat sayesinde evrende ticaret ve ulaşım sağlanabiliyor. Bu yüzden o gezegeni kontrol etmek istenen bir şey. Atreidesler Arrakis'e yerleşince halka karşı nasıl bir politika izleyeceği, gezegenin geçim kaynakları, Uzay Loncası'yla ilişkisi, gezegende bilinen ve gizlenen tebaanın yorumu, Harkonnen Hanedanıyla savaş planı hepsinin üzerinde düşünülüyor. Ve olayları tek Atreides tarafından da dinlemiyoruz. Bu olay İmparator'u ve diğer hanedanları nasıl etkiliyor hepsine değiniliyor. Harkonnen Hanedanı zaten entrika ve manipülasyon üzerine kurulu bir hanedan ve Baron Harkonnen'ın entrikalarını okumak benim için ayrı keyifti. Hiçbir plan üstünkörü geçilmiyor.
İkinci olarak kitabın diyaloglarını başarılı buldum ben. Bazen bir konuşma uzun da sürse hiç sıkmıyor hatta diyalogları olaydan çok okuma isteği duydum ben. Çünkü felsefe ve mantık üzerinden diyaloglar ilerliyor. Konuşulan sözler havada kalmıyor, bir amaca hizmet ediyor.
Üçüncü olarak da bu kitabın alametifarikası olan konu: Yanlış Mesihlik. Kitabın olay olarak okuyucu içine almaya başladığı kısmı ve felsefi olarak bahsedilen kısımların başlangıcı. Paul Atreides'ın genç erkekten dini bir lidere dönüşümü, bu süreçte yaşadığı vicdani acılar, ahlaki ikilemler ve onu takip eden koyu fanatiklerin doğmaya başlaması çok ilgi çekiciydi. Kitabın psikolojik ve sosyolojik olarak önemli mesajları var. Ancak ilk kitapla birlikte şunu söyleyebilirim ki Paul, henüz daha yozlaşmadı. Hala cihadın önüne geçmeye çalışıyor ve yaptığı seçimlerin vicdani yükünü üstleniyor.
Kitap olay olarak dolu dolu, karakter dinamikleri okuması keyifli. Karakterlerin keşfi artık okuyucuya kalmış. Eksik bulduğum bir nokta şu: CHOAM, Corrino Hanedanı ve Uzay Loncası gibi kavramlar altı biraz boş kalmış. Onlarla ilgili daha fazla bilgi edinmek, işleyişi daha detaylı anlatılmasını beklerdim ancak belki diğer kitaplarda bunun üzerinde duruluyordur. Bene Gesserit oluşumu ise kitapla ilgili en çok ilgimi çeken örgüttü. Onlarla ve mentatlarla ilgili daha çok beklentim var.
·
29 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.