Önyargılarımın kitabı
Bu kitabı uzun zamandır okumak istiyordum ama iki tane büyük önyargım vardı. İlki yarıda bıraktığım iki Orhan Pamuk kitabıydı. Kırmızı saçlı kadını değer verdiğim eski bir dostumun tavsiyesiyle, Masumiyet müzesini ise oruç sakata gelmesin diye (Ramazanda başladım:) bıraktım.
İkinci önyargım ise bu kitabın malum Ermeni olaylarını övdüğü için nobeli aldığı yolunda söylentilerdi. En baştan söylim iyi ki de okumuşum ve önyargılarımı yıkmışım.
Orhan Pamuk her yönüyle roman olan eser bahşetmiş bizlere. İnsanın iç çatışmalarından, mutluluk arayışından insan ilişkilerinden bir Oğuz atay kalitesinde işlemiş diyebilirim.
Romanda siyasi olarak dönemin en önemli sorunlarından olan ama yokmuş gibi davranılan başörtüsü takan insanların yaygınlaşması ve toplumda yer edinme mücadelelerine, siyasal islamın yükselişine güzel bir kurgu içinde yer vermiş.
Benim en çok merak ettiğim Ermeni meselesinde ise evet Ermeni göndermeleri var ama bunu doğrudan olay içinde değilde daha çok göndermelerle yapmış. Yani daha çok şehirden bahsederken şu bina Ermenilerin eskiden şu amaçla kullandığı bilmem ne binası, şu sokakta Ermeni tüccarler şu arabayla geçerdi vs gibi. Şehri izleri unutulmayan eski bir Ermeni şehri olarak gereksiz dercede çok anması açıkcası beni rahatsız etti. Bunu yaparken de bir kaç yerde Ermeni olaylarına da kısa kısa göndermeler de vardı. Evet rahatsız etti yine de ama beklediğim kadar da bir Ermeni olayı güzellemesi gözüme çarpmadı diyebilirim.
Roman siyasi bir roman olmasına rağmen kimseyi tatmin etmeyen bir eser olmuş. Çünkü olabildiğince taraf tutmayarak anlatmaya çalışmış yazarımız. Kimseyi iyi veya kötü göstermeye çalışmayarak olduğu gibi kararı bize bırakmış daha çok.
Ama son olarak şunu kesinlikle derim ki Orhan Pamuk bu roman sayesinde nobeli aldıysa eğer kesinlikle sadece Türk devletini kötüleyerek veya Ermeni güzellemesi yaparak almadı her yönüyle çok sağlam bir roman yazarak almış.
·
31 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.