Şeyma Hanımdan okuduğum ikinci öykü kitabı. İlkini daha çok sevdiğimi çünkü öykülerdeki duyguları kendime daha yakın bulduğumu belirtmek isterim. Bu kesinlikle yazarın dili ile alakalı değil. Bu eserde de 12 tane öykü yer alıyor. Her biri temelde kadınlarla alakalı bir duyguyu yaşanan bir olay üzerinden irdeliyor. Kitabın arka kapak yazısında da belirtildiği gibi genellikle kadınlığın karanlık yönleri ele alınmış. Yaşanan, hissedilen ama çok dile getirilmeyen hatta kişinin kendi dünyasında bile yer vermediği çünkü o duygunun sorumluluğunu almaktan kaçındığı, suçluluk duygusundan korktuğu için gün yüzüne çıkaramadığı hisler irdeleniyor. Dolayısıyla belki bazı okurlar için okuması da duygusal anlamda yorucu olabilir.
Ben en çok öykülerin döngüsel halini sevdim. Özellikle öykü kitaplarında böyle minik sürprizler benim hoşuma gidiyor. Bir öyküde tanıdığım karakteri aynı eserde başka bir öyküde gördüğümde tanıdık bir dostu görmüş gibi hissediyorum. (kendi öykülerimde de kullanmıştım bunu)
Dilini sevdiğim bir yazar ve bu nedenle şimdiden sonraki eserini merakla bekliyorum. Yine konuşulmamışı konuşma çabasında olacağından kuşkum yok...
·
113 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.