Bu Kitaptan Bana Kalanlar
Mori hastalığın pençesinde bir öğretmendir. Son nefese kadar öğretmeye devam edecektir. Hastalığını çabucak kabullenip bu süreci güzel geçirerek insanlara ölüyor olmanın nasıl bir şey olduğunu anlatacaktır. Aslında ölmeyi öğrenmek yaşamayı öğrenmektir.
Kitabı çok kolay okuyacaksınız. Ama üzerinde uzun uzun düşünmek isteyeceksiniz. Mori’nin yerinde olsaydım onun gibi olabilir miydim?
Okuduğumuz her kitap tıpkı tanıdığımız bir insan gibi bizde bir iz bırakır. Mori’den bana kalanlar ve buraya baktığımda hatırlalamak istediğim satırlar şunlar olsun:
Hastalık karşısında kendini bırakma.
Ölüyor olmaktan utanma.
İnsanlara onları sevdiğini ölümlerinden önce söyle. Cenaze törenlerinde söylenen sözler geç kalmış sözlerdir.
İyi bir dinleyici ol. Hastalığın pençesinde bile olsan insanları dinle. Onların derdine derman olmaya çalış.
Ölüyor olmanın nasıl bir şey olduğunu sana anlatacağım.
Ölüyor olmak üzülmek gereken şeylerden sadece biri. Ya mutsuz yaşamak? Ziyaretime gelenlerin çoğu mutsuz.
Toplum tanımadığı insanların haberleriyle vakit geçiriyor.
Kültür sana uymuyorsa kendi kültürünü yarat.
Acı çektiğim için acı çeken insanlara yakınlık hissediyorum.
Korkunç bir hastalık dersen korkunç olur. Ama ben vedalaşacak zamana sahibim.Herkes bu kadar talihli değil.
Kültürümüz ölüm gelmeden bu tür şeyler üzerine düşündürmüyor.
Yoksulluğun panzehiri okumaktır.
Herkes öleceğini bilir, inanmak istemez.
Eğer öleceğimize inansaydık bazı şeyleri farklı yapardık. Öleceğini bilmek ve her zaman buna hazır yaşamak… Bu daha olumlu. Bu sayede yaşarken daha katılımcı olabiliyor insan.
Ölmeyi öğrenince yaşamayı öğreniyorsun.
Herkesin tanıdığı, ölmüş olan birisi vardır.
Ölüm üzerine düşünmek neden bu kadar zor geliyor?
Hayatı uyur uyanık yaşıyoruz.
Öleceğine inanırsan şu anki kadar hırslı olmazsın.
Ben şu pencerenin değerini senden daha iyi biliyorum. Zamanın akışını şu pencereden izleyebiliyorum.
 Birbirinizi sevmezseniz yok olursunuz.
Çocuklarına yaşama devam edin, demişti. Eğer böyle davranmazsanız bu hastalık sadece birimizin değil üçümüzün hayatını mahveder.
 Kopmayı öğren nesnelere yapışıp kalma, her şey geçici.
Eğer korkuyu kabullenirsen onu alıştığın bir tişörtmüş gibi başından aşağı geçirirsen kendine şöyle diyebilirsin: Tamam, bu sadece bir korku. Beni kontrol altına almasına izin vermeyecegim. Yalnızlık da aynı…
Yüzeysel sohbetlerde iyiyiz ya gerçekten dinlemek…
Babasının ona yapmadığı şeyleri çocuklarına yapacağına yemin etmişti.
 Morgda camın ardından baktı, kendisini azarlayan, kalıba sokan, annesini anlatmasına izin vermeyen adam bu adamdı. Günlerce ağlayamadı. Babasının ölümü, onu kendi ölümüne hazırladı. Herkesle konuşacak, sarılacak, gülecekti.
 Güney Amerika’da Desano kabilesine ait bir söz var: İnsanlar ölmezse kuşlar, balıklar doğmaz.
Mori’nin vücudu çürürken kişiliği göz kamaştırıcı hale gelmişti.
Son Söz: Şefkat dolu olun, birbiriniz için sorumluluk üstlenin ; birbirinizi sevmezseniz yok olursunuz.
Teşekkürler Mori…

·
28 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.