Sen kemanı omzuna aldığında,
dünya biraz susuyor sanki…
Ve o ince yay değdiği an tellere,
sessizlik bile seni dinliyor.
Parmakların bir hikâye anlatıyor,
kelimelerin yetmediği yerden;
her nota, kalbime dokunan
görünmez bir iz bırakıyor.
Gözlerin kapalı çalarken,
ben açık kalıyorum hayata…
Çünkü senin melodinde
kendimi buluyorum her defa.
Kemanın ağlamıyor aslında,
o sadece senin ruhunu konuşuyor;
ve ben, o sesin içinde
yavaş yavaş huzur oluyorum. ✦ Ayseems ✦
·
79 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.