"Geber Aşkım" filmi ve romanı bana hep her şeyin yokuş aşağı yuvarlanışını hatırlatıyor. Hayatta bazı zamanlar bu hali yaşıyoruz. Bazen aniden, bazen de yavaş yavaş.
Burada ise lohusa depresyonu iletişimsiz bir ilişkinin
bitişiyle birleşince , sinir sisteminin günbegün rayından çıkışına tanık oluyoruz.
Rahatsız eden, ortada duran ama bir o kadar görünmez bir hava hakim. Yanlış giden bir şeyler var ama düzeltecek enerji kalmamış. Ve en kötüsü, düzeltmek de istenmiyor. Bu "şey"in ne olduğunu anlamaya çalışırken zaten her şey sona eriyor.
Aslında en iyi tanım kitabın arka kapağında yapılmış
"çatlaktan sızan bir roman değil, bizzat o çatlağın kendisi".
Geber Aşkım
Geber Aşkım
·
23 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.