Geber Aşkım
Ariana HarwiczYazar:
Ariana Harwicz
Çevirmen:
Seda Ersavcı
Tahmini Okuma Süresi:
3 sa. 51 dk.
Sayfa Sayısı:
136
Basım Tarihi:
22 Ekim 2025
İlk Yayın Tarihi:
8 Kasım 2012
Yayınevi:
Tersine Kitap Yayınları
Orijinal Adı:
Matate Amor
ISBN:
9786259264202
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Anneliğin tanımı her insan için şüphesiz farklıdır. Çünkü her kadının doğduğu aile, yetiştiği kültür, çevre, değer yargıları, hayata bakış açısı ve karakteri ile bu yolda devam ediyor. Annelik aslında, bir canı büyütürken kendi benliğini sessizce küçültme ihtimaliyle yüz yüze gelmektir biraz da, sevginin en saf haliyle yorgunluğun en derin gölgesinin aynı kalpte yan yana durabilmesidir. Bir kadının bedeninde başlayan bu yolculuk, zamanla ruhunda kök salar, uykusuz gecelerde, yarım kalan cümlelerde, unutulmuş hayallerin tozunda kendini gösterir. Anne olmak, yalnızca vermek değildir bence, bazen içten içe tükenirken bile şefkati ayakta tutma direncidir. Ve belki de en çok, kimsenin görmediği anlarda, güçlü görünme zorunluluğunun ardında sessizce akan bir insanlık halidir.
Kitap okuyucusunu konfor alanından biraz çıkarıyor. Kadının üzerine örülen aşk, annelik ve aile anlatılarının, bireyin iç dünyasında nasıl bir sessiz yıkıma dönüştüğünü gözler önüne seriyor. Roman, sevginin kutsallığına sığınılarak bastırılan arzuların, görmezden gelinen öfkenin ve inkar edilen benliğin zamanla bir çığlığa dönüştüğünü fısıldıyor. Toplumun “olması gereken” kadın kavramıyla kendi varlığını korumaya çalışan ruh arasındaki çatışma, metnin kalbinde büyüyen bir karanlık gibi adeta. Çünkü yazar, aşkın da anneliğin de tek başına kurtarıcı olmadığını, insanın kendine yabancılaştığı her yerde sevginin bile boğucu bir kafese dönüşebileceğini hatırlatıyor.
Ruhen cinnetin eşiğine gelmiş bir kadının iç sesine ortak okurken, kendinizi de dinleyeceksiniz ister istemez. Karakterin bahsettiği bir an ya da bir duygu üzerine onu anlamaya çalışacaksınız. Yazar kitabın içerisindeki duygu yoğunluğunu o kadar güzel aktarıyor ki, okurken karakterin ne hissettiğini tam olarak anlayacaksınız eminim.
'Geber Aşkım' yazarın yayınlanan tek kitabıdır. Yazar, doğum sonrası depresyona giren bir kadının yaşadığı bunalımları ve kadınlık ile annelik arasında yaşadığı çatışma halini yansıtmak istemiştir.
Kitabın tamamı karakterin söylemlerinden oluşuyor; sanki öylesine yazılmış, ara ara yazının başına geçip aklına gelen birbirinden kopuk cümleleri sıralamış gibi. Yazdıklarından hangisi gerçek hangisi halüsinasyon olduğunu ayırt etmek okurken çok zor. Bu yüzden kitapta tamamen bir belirsizlik ve karmaşa hakim. Belkide bu şekilde o depresifliği okuyucuya aktarabileceğini düşünmüş ama yanılmıştır. Kitap aynı zamanda iyi oyuncularla sinemayada uyarlanmıştır, belki de aktarmaya çalıştığı çatışma halini izleyiciye beyaz perde sayesinde aktarabilmiştir. Bu yüzden izlenecek filmler arasında yerini alırken okunmasını tavsiye etmeyeceğim kitaplar arasında da yerini aldı. İyi okumalar..
Selam
Okumaya başlar başlamaz lohusa depresyonunda bir anne karşıladı beni. Ne yapacağını bilmeyen, kendisine dayatılanlara ayak uyduramayan, hıncını nereden çıkaracağını bilemeyen… Çoğu söylemini o kadar içselleştirerek anladım ki, anladığım için korktum ve üzüldüm. Kadın olmanın, anne olmanın, anneliği yalnız üstlenmek zorunda olmanın, artık hiçbir şeyin eskisi gibi olmayacağını kabullenmenin zorluğunu öyle delice anlatmış ki Ariana Harwicz delirmemek elde değil. :)
Arka kapakta “Ariana Harwicz’i okuyanlar, bu tecrübeden yara almadan sıyrılamıyor.” yazıyor. Anne olduğum için mi bu kadar yara aldım yoksa herkes mi yara alacak merak ediyorum açıkçası. İlgilisine tavsiyedir. :)
Kitapla kalın.
Geber Aşkım kırsal bir bölgede yaşayan bir kadının iç dünyasına odaklanır. Evlilik, annelik ve yalnızlık arasında sıkışmış anlatıcımız; öfke, arzu, nefret ve sevgi arasında gidip gelen düşüncelerle doludur. Kocasıyla ve çocuğuyla kurduğu ilişki, sevgiyle şiddet arasında gidip gelen rahatsız edici bir çizgide ilerler.
Kitabı okumak benim için oldukça zorlayıcıydı. Klasik bir anlatı beklerken, olay örgüsünden çok bilinç akışıyla ilerlemesi, metni takip etmemi güçleştirdi. Üstelik anlatıcının zihni oldukça karanlık, dağınık ve yer yer saldırgan; bu da okuma deneyimini ağırlaştırıyor.
Dili güçlü ama aynı zamanda yorucu. Sürekli tekrar eden duygular, keskin geçişler ve yoğun iç monologlar bir süre sonra bunaltıcı bir etki yaratıyor. Anlatılmak istenen sıkışmışlık, öfke ve yabancılaşma duygusunu anlayabiliyorum. Ancak bu duygular o kadar kesintisiz ve sert veriliyor ki, okur olarak nefes alacak alan bulmak zorlaşıyor.
Kitabın en dikkat çekici yanı, annelik ve kadınlık hallerini idealize etmek yerine son derece rahatsız edici ve gerçekçi bir yerden ele alması. Ama bu gerçekçilik, benim için etkileyici olmaktan çok yıpratıcıydı. Metinle bağ kurmakta zorlandım; karaktere empati geliştirmek yerine ondan uzaklaştım. Bu durum anne olmam ile ilgili de olabilir, yaşadığı olayları içselleştiremedim.
Kısacası, Geber Aşkım güçlü bir edebi deneme olsa da, benim için keyifli bir okuma olmadı. Yoğunluğu ve karanlığı nedeniyle beni içine çekmekten çok yordu ve bitirdiğimde geriye tatmin duygusundan çok zihinsel bir yorgunluk kaldı.
Bazı kitaplar “annelik çok güzel bir yolculuk” diye başlar. Bu kitap ise direkt yokuş aşağı giriyor. Emniyet kemeriniz yoksa geçmiş olsun.
Ariana Harwicz, “annelik kutsaldır” diyen herkese rağmen anneliği cilalamadan, iyi görünmeye çalışmadan, dürüst bir şekilde okuyucu karşısına çıkarıyor. Sevgiyle nefret, öfkeyle şefkat aynı cümlede yan yana yer alıyor. Bu da hem kitabın en rahatsız edici tarafı hem de en gerçek.
Bir yerde kendi kendine gelen itiraf -dile geldiğinde dünyayı yıkacak olan cümle- patlak veriyor:
"Öğle yemeğinden beri tuvalete gitmek istiyorum ama anne olmaktan başka bir şey yapmak imkânsız. Ağlayıp duruyor üstelik, ağlıyor, ağlıyor ve ağlıyor, aklımı oynatacağım. Anneyim ben, nokta. Pişmanım esasında ama bunu söyleyemem bile. Kime söyleyeceğim ki zaten?"
Lohusa depresyonu burada bir terim olmaktan çıkıyor ve adeta ete kemiğe bürünüyor. Kadının bedeni ve zamanı artık yalnızca ona ait değil.
Metinde sık sık geçen doğa tasvirleri var; ama huzur yok. Ev var; ama yuva hissi yok. Evlilik var; ama dayanışma yok. Kadın hem kaçmak için yanıp tutuşuyor hem de kalmak zorunda. Kitabı okurken sarsıldım, rahatsız oldum ve susturulmuş bir düşüncenin yankısını duydum. Bazı kitapları okurken altını çizersin, bazılarını da kapatıp bir süre tavana bakarsın. Geber Aşkım ikincisi… Ariana Harwicz bu yolculukta kadının hislerini öyle yoğun ve gerçek anlatmış ki karakteri anlamaya başlıyorsunuz. Okumadan önce hazır olun, okuması kolay değil; ama zaten gerçek çoğu zaman kolay olmaz.
Maalesef...
Öncelikle lohusa depresyonu gerçektir ve süresizdir. Kitapta çok fazla kendimi bulduğum yer oldu. Ama bir o kadarda kayboldum. Yani biz şimdi nerdeyiz, şuan neler oluyor? Bir bölüme başlıyorum sonuna kadar neysen bahsettiğini anlayamıyorum bazen. Sonuna gelince de başa dönüp tekrar bakmam gerekti. O kadar fazla metafor kullanılıyor ki kadın gerçek bir şey mi anlatıyor yoksa yine mi metafor durup düşünmek lazım. Çözedebilirsin, çözemeyedebilirsin. Bazen rüya görüyor herhalde diyorum bazen sadece kendi kendine konuşuyor herhalde diyorum. Yani öyle bir olay örgüsü yok anlayacağınız. Yani varda. Örgü karman çorman olmuş. Takip etmesi zor.
Okurken bu yüzden boğuldum. Zor bir kitap yani. Bir çocukla okuması daha zor ki annelerin bu kitabı okumak isteyeceğini düşünüyorum.
Tabi bunların hepsini boşverip de şöyle de düşünebiliriz: mükemmel bir edebi şaheser ve ben bu işten hiçbir şey anlamıyorum. Belki de sorun düzgün bir olay örgüsü ve daha az kafa karışıklığı seven bendedir.
Sembolizmin büyük bir kısmını kaçırmışım gibi hissediyorum. Bence geyik onun özgürlüğünü, doğayla derin bir bağı olan kendisi olabilmesini temsil ediyor. Vahşi bir iç dünyası var ve bu dışarıya olduğundan daha az yansıyor. Komşusuyla ilgili kurduğu fantezisinde tamamen delüzyonel olduğunu düşünüyorum. Bir sahnede komşunun karısı, sanki bir tehlikedeymiş gibi içeri gönderiliyordu. İlerleyen sahnelerde anlatıcının kocası, komşu ile bir şeyler konuşuyordu ki bence anlatıcımızın ruhsal sorunları hakkında konuştu ve onlardan anlayış göstermelerini diledi.
Yayınevi için önemli bir kitap. Tersine kitap ne tür eserler seçecek bunu gösteriyor bir derecede bize bence. Güvenilmez ve bir miktar eksik tahtalı gibi görünen bir kadın anlatıcıya eşlik ediyoruz. Doğurduğu çocuktan sonra zaten kırılgan psikolojisi acayip yerlere gidiyor. Bu eser ise ona hak verdiğiniz, kızdığınız, affettiğiniz, sürekli dalgalı bir tecrübe vaat ediyor.
Okunur. Okuyun.
Nedir Bu Hikayenin Derdi?1000Kitap
Kitap, Fransız taşrasının o dingin görünen yüzünde; bir anne, bir eş ve her şeyden önce kendisi olmaya çalışan bir kadının içsel çöküşünü anlatıyor. Annelik ve evlilik gibi toplumun dokunulmaz kıldığı kavramların, aslında bir insanın ruhunu nasıl parça parça edebileceğini bu kadar çıplak bir dille okumak sarsıcıydı.
Bu kitap, konforlu bir okuma arayanlar için değil; aksine konforundan ödün vermek, rahatsız olmak ve insan ruhunun karanlık odalarında dolaşmak isteyenler için yazılmış. Eğer ruhunuzu sarsacak, size kendinizi sorgulatacak bir şeyler arıyorsanız, bu vahşi yolculuğa çıkmayı göze alın ve bu kitaba bir sans verin derim.
Başlarken bir aşk kitabı zannederek, biraz da gülerek okuyacağımı düşünmüştüm.
Ne gülmesi ne aşkı...
Kendi olabilme, anneliğin baskısından kurtulma, tutkunun tavan yapmış hali, biraz psikolojik şiddet ve lohusalık depresyonunun harman olduğu bir kitapla karşılaştım.
Sanatçı ruhlu bir kadının, istenmeyen bir bebeğinin olmasını, anneliğin içinde kaybolmuş ve kırsalda sıkışmış kalmış, çaresizlik hallerini, içindeki tutkuyu anlatırken doğayla bütünleşmiş durumunu gözler önüne seriyor.
Acı, boşluk, yaşanmamışlık, yarım kalmışlık, ait olamamak, kendi olamamak, kendini bulamamak, kaybolmak.
Dili akıcı ancak okuması ve kaldırması zor bir kitap. Düz bir anlatımın dışına çıkmak istiyorsanız okuyun, kutsal anneliği yerle bir olan kadının halini.
Ben çok üzüldüm. O hırçınlığına sırtını sıvazlayarak karşılık vermek istedim.
Filmi de varmış en kısa zamanda izlemek istiyorum.
Yazar Hakkında
Ariana HarwiczYazar · 1 kitap
Ariana Harwicz Arjantinli bir yazar, senarist, oyun yazarı ve belgesel yapımcısıdır. Paris Üniversitesi'nden sanat dalında sanat diploması aldı ve Sorbonne'dan karşılaştırmalı literatürde yüksek lisans derecesi aldı. Amor adlı ilk romanı Mátate, İngilizceye Die, Aşkım olarak çevrildi.
